یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٨ - امامت و منطق دیالکتیک

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٦٨

میشود که تفکر اصلی مورد استیحاش مردم قرار میگیرد. به هر حال منظور اصلی این است که همانطور که قرآن فرمود: الیوم یئس الذین کفروا من دینکم فلا تخشوهم و اخشون، از خارج دنیای اسلام بر اسلام نباید ترسید، از داخل باید ترسید. ترس از داخل هم منحصر به این نیست که مردم به علل خاص شهوانی و غیره فسق و فجور کنند، بلکه از نفاق داخلی، از نیروهایی که از مواجهه علنی با اسلام میترسند و ماسک اسلام به چهره میزنند و هدفهای پلید خود را زیر سرپوش شعارهای اسلامی، آنهم شعارهای غلیظ و شدید، با تهی کردن اسلام از درون و محتوا و ابقاء اندام و پوسته و با تغییر دادن مسیر و هدف و بالاخره با نوعی تحریف معنوی [١] [دنبال میکنند،] از اینها باید ترسید و از فریب خوردن ساده دلان مسلمان از این گروه منافق سنگ اسلام بر سینه زن.

امامت و منطق دیالکتیک

یکی از نتایج منطق دیالکتیک این است که نیاز جامعه را به هدایت و رهبری نفی میکند. حداکثر نیاز جامعه به روشنفکر و رهبر طبق این منطق این است که توده را واقف به ناهنجاریها و تضادها و نابرابریها بکند و تضاد موجود در جامعه را وارد شعور توده نماید تا حرکت دیالکتیکی ایجاد شود و چون حرکت، جبری است و عبور از تز و آنتی تز به سنتز لایتخلف است جامعه خود به خود راه خود را طی میکند و به تکامل منتهی میگردد ..

رجوع شود به ورقه رهبری- امامت- دیالکتیک و به آنچه ما در حاشیه از کجا آغاز کنیم؟ (ص ٣٩) نوشتهایم.