یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢٥ - یادداشت مهدی موعود - امدادهای غیبی در زندگی بشر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٤٢٥

در رفاه.

مهدویت یک فلسفه بزرگ است.:

١٧. مهدویت و اعتقاد به مهدودیت یک فلسفه بزرگ است.

گفتار راسل:

١٨. راسل در امیدهای نو، صفحه ٢ میگوید:.

زمان حاضر زمانی است که در آن حس حیرتی توأم با عجز و ناتوانی همه را فرا گرفته است. میبینیم به طرف جنگی میرویم که تقریباً هیچ کس خواهان آن نیست، جنگی که همه میدانیم قسمت اعظم نوع بشر را به دیار نیستی خواهد فرستاد و با وجود این مانند خرگوشی که در برابر مار افسون شده باشد خیره خیره به خطر نگاه میکنیم بدون آنکه بدانیم برای جلوگیری از آن چه باید کرد. در همه جا داستانهای مخوف از بمب اتمی و بمب هیدروژنی و شهرهای با خاک یکسان شده و خیل قشون روس [١] و قحطی و سبعیت و درنده خویی برای یکدیگر نقل میکنیم ولی با اینکه عقل حکم میکند که از مشاهده چنین دورنمایی بر خود بلرزیم، چون جزئی از وجود ما از آن لذت میبرد و شکافی عمیق روح ما را به دو قسمت سالم و ناسالم تقسیم میکند، برای جلوگیری از بدبختی تصمیم قاطعی نمیگیریم ..

و نمیتوانیم بگیریم. با تربیت هم برخلاف ادعای آقای راسل نمیتوان این بیماری روحی را از بین برد. این بیماری به عقیده ما ناشی از یک خلأ روحی است در بشر و این خلأ از نبودِ معنویات در بشر پیدا شده است. پس راه علاج، پرکردن ظرفیت معنوی بشر است.

آقای راسل درد را خوب فهمیده است، ولی نه او و نه دیگران نتوانستهاند راه علاج را بیان کنند تا چه رسد به اینکه عملًا علاج کنند.