یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٥ - اسلام و عمل

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٥٥

اگر عملی واقعاً حسنه باشد فعلًا و فاعلًا، محال است مقبول نباشد:

ضمناً معلوم شد منطق کسانی که میگویند (اینها هم در عصر ما در میان آخوندهای قشری زیادند) فلان شخص ولو هزار سال عمل نیک از آن جهت که نیک است بکند، چون مثلًا ولایت ندارد عمل او هباءً منثورا است [غلط است.] توجه ندارد که محال است حسنه از آن جهت که حسنه است نادیده انگاشته شود. و حسنه بودن یک صفت، واقعی است همان طوری که طرفداران حسن و قبح عقلی گفتهاند؛ یک امر قراردادی نیست ..

این مقدمه نیز باید کاملًا توجه شود و در مقدمه مطالب قرار گیرد و جزء استدلال قرار گیرد که حسنه بودن حسنه یک امر قراردادی نیست ..

این افراد قشری باید تمام همت خود را متوجه این نکته کنند که چه چیزی شرط واقعی و تکوینی حسنه است و چه چیزی نیست، کما اینکه باید ذهن خود را متوجه اموری کنند که سبب حبط حسنات و یا محو سیئات میشود ..

شرط حسنه بودن حسنه جز این نیست که کار فی حد ذاته خوب باشد و به نیت خوب هم صورت گیرد ..

پس نتیجه این شد که اولًا انتسابات ونام گذاریها و تبعه شمردنها در عالم آخرت مؤثر و مفید نیست، زیرا اولًا آن جهان ظهور ملکوتی واقعیات این جهان است و اعتبارات و اضافات موهوم را در آنجا اثری نیست، و ثانیاً خلاف نصّ صریح آیات قرآن است، که در صفحات پیش گذشت ..

ثانیاً کارهای نیک این جهان که به مقیاس اجتماعات بشر و یادآوری تاریخ حسنه است، برای اینکه به مقیاس آن جهانی حسنه باشد کافی نیست، زیرا حسنه بودن فعلی به مقیاس این جهان به این است که در نظام تکامل طبیعی فرد یا اجتماع مقدمه کمال فرد یا اجتماع باشد، یعنی بستگی دارد به اثر فعل، و اما حسنه به مقیاس آن جهان به این است که نظام فکری و روحی انسان نظام عالی و متکامل و متصاعد و منور و بهجت زایی باشد. قرآن کریم از همین لحاظ ایمان