یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٥ - اسلام و عمل
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٣٥
٩. ایضاً از آیات مربوطه آیه انا لانضیع اجر من احسن عملًا یا: ان اللَّه لایضیع اجر المحسنین، انی لا اضیع عمل عامل منکم من ذکر او انثی، ایضاً آیه فمن کان یرجوا لقاء ربه فلیعمل عملًا صالحاً و لایشرک بعبادة ربه احداً، ایضاً آیه ان کتاب الابرار لفی علیین ....
در این گونه آیات باید گفت مضمون آیه این است که عمل اگر بر وجه حَسَن و قصد خیر و قصد قربت و به منظور احسان و انعام صورت بگیرد، خداوند اجر صاحب آن را ضایع نمیکند؛ یعنی نظر تنها به حسن فعلی عمل نیست، حسن فاعلی منظور است ..
١٠. در تفسیر المیزان، جلد ٣، صفحه ١٣٣، بعد از اینکه این حدیث را نقل میکند:.
عن علی علیه السلام: لأنسبنّ الاسلام نسبة لم ینسبها احد قبلی و لاینسبها احد بعدی. الاسلام هو التسلیم و التسلیم هو الیقین و الیقین هو التصدیق و التصدیق هو الاقرار و الاقرار هو الاداء و الاداء هو العمل. المؤمن اخذ دینه عن ربه. ان المؤمن یعرف ایمانه فی عمله و ان الکافر یعرف کفره بانکاره. ایها الناس! دینکم دینکم، فان السیئة فیه خیر من الحسنة فی غیره، ان السیئة فیه یغفر و ان الحسنة فی غیره لایقبل [١].
آنگاه المیزان میگوید:.
و قوله علیه السلام: و ان الحسنة فی غیره لایقبل المراد بعدم القبول عدم الثواب بازائه فی الآخرة او عدم الاثر الجمیل المحمود عند اللَّه
[١] رجوع شود به جلد ١٥ بحار، جزء دوم، ص ١٨٧، باب نسبة الاسلام. ظاهراً مقصود این است که حسنه در غیر او هرچند حسنه فعلی هست ولی حسنه فاعلی نیست و سیئه در او قابل غفران است.