یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢ - اسلام و عمل

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٤٢

مسئله لزوم انتخاب دین:

و. اینجا این مطلب پیش میآید: پس بنابراین اساس این است که شخص به مبدأ و معاد ایمان داشته باشد و عملش هم صالح باشد، پس لزومی ندارد که تابع دین و آیینی باشد و اگر هم بخواهد کیشی و آیینی را انتخاب کند فرقی نیست در میان ادیان، آزاد است در اختیار و انتخاب که چه دینی را بگزیند ..

جواب این است که دو مطلب است: یکی اینکه اگر انسان عملی را با همه شرایط خود آن عمل انجام داد و ایمان به مبدأ و معاد هم داشت، آن عمل در نزد خدا محفوظ است و ضایع نمیشود: انّا لانضیع اجر من احسن عملًا. مطلب دیگر این است که هرکسی موظف است کیشی و آیینی انتخاب کند و به نبوتی گردن نهد. آن کیش و آیین برنامه عمل را برای انسان تنظیم میکند. از این نظر در هر زمانی یک کیش و یک آیین، بیشتر وجود ندارد و همه موظفند آن کیش و آن برنامه را بپذیرند و بس. این کیش و این برنامه الان اسلام است: ان الدین عند اللَّه الاسلام، و من یبتغ غیر الاسلام دیناً فلن یقبل منه. هرکسی موظف و مسئول است که به این کیش بگراید و به آن ملتزم و متعهد شود و به گفته خاتم الانبیاء ایمان داشته باشد؛ اگر نکند و مقصر باشد و از روی کفر وعناد نپذیرد بالاترین گناهان را بعد از شرک به خدا مرتکب شده است، و اگر از روی قصور بوده البته معذب نخواهد بود.

دین همه وقت یکی بوده:

بلکه قرآن دین خدا را از اول تا آخر، از زمان نوح که شریعتی در کار بوده اسلام مینامد و همه انبیا را رهبر یک کیش میداند که نام آن اسلام است:.

شرع لکم من الدین ما وصّی به نوحاً و الذی اوحینا الیک و ما وصّینا به ابراهیم و موسی و عیسی .... ما کان ابراهیم یهودیاً و لا نصرانیاً ولکن کان حنیفاً مسلماً ...