یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٦ - یادداشت اعجاز قرآن

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٣٧٦

دارای صفاتی است که بشر را به سوی خود جذب میکند، بشر میتواند او را دوست بدارد، مظهر جمال و زیبایی است، جمیل است، مایه آرامش دل است (الا بذکر اللَّه تطمئن القلوب)، با بشر داد و ستد و خشنودی متبادل پیدا میکند: یا ایتها النفس المطمئنة. ارجعی الی ربک راضیة مرضیة. فادخلی فی عبادی. و ادخلی جنتی، قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم ... و اذا سئلک عبادی عنی فانی قریب ....

مخصوصاً همه چیز، او را میخواهد و او را میجوید و او را ثنا میگوید: افغیر دین اللَّه یبغون و له اسلم من فی السموات و الارض طوعاً و کرهاً و الیه یرجعون، ان کل من فی السموات و الارض الّا اتی الرحمن عبداً، یسبح للَّه ما فی السموات و ما فی الارض له الملک و له الحمد و هو علی کل شیء قدیر، سبح اسم ربک الاعلی. الذی خلق فسوّی. و الذی قدّر فهدی. و الذی اخرج المرعی..

و این جهت که دین یعنی بر صراط مستقیم خدا بودن و اینکه این جهت در فطرت بشر هست: فأقم وجهک للدین حنیفاً فطرة اللَّه التی فطر الناس علیها..

در باب رابطه حق با مخلوقات:.

در فصل پیش راجع به رابطه انسانها با حق بحث کردیم که خداوند در قرآن به صورت یک مطلوب و یک ایده کامل و یک