یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢١ - احتجاجات قرآن

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٨، ص: ٤٢٠

میشود که دچار غفلت و تسامح میشود و به قرینه ضعیفی قناعت میکند و به صورت جزم حکمی صادر میکند و دچار خطا و اشتباه میگردد. این حالت اشتباهکاری در اثر عدم توجه و عدم مراقبت و تفتیش و بازرسی نکردن دستگاه فکر، زیاد پیدا میشود و در نتیجه منشأ خطاهایی میگردد ..

قرآن کریم در آیات زیادی این لغزشگاه را تذکر میدهد. در آیه ١١٦ از سوره انعام میفرماید: اکثر مردم اینچنین میباشند که از ظن و گمان پیروی میکنند و اگر تو بخواهی از آنها پیروی کنی، به خطا و گمراهی و ضلالت میافتی:.

و ان تطع اکثر من فی الارض یضلوک عن سبیل اللَّه ان یتبعون الّا الظن و ان هم الا یخرصون..

در سوره جاثیه، آیه ٢٤ درباره دهریین و مادیین و منشأ خطا و گمراهی آنها همین مطلب را گوشزد میکند:.

و قالوا ما هی الّا حیاتنا الدنیا نموت و نحیا و ما یهلکنا الّا الدهر و ما لهم بذلک من علم ان هم لایظنون..

یعنی گفتند جز این زندگی دنیا که مرتب میمیریم و زنده میشویم (یعنی افرادی میمیرند و افراد دیگری در صحنه حیات ظاهر میشوند) زندگی دیگری نیست (آنچنان که پیغمبران گفتهاند که همان کس که در این دنیا میمیرد در نشئه دیگر زنده میشود)، جز دست روزگار و قوای طبیعت دست دیگری در کار نیست. اینها بدانچه میگویند علم ندارند (دلیل عقلی قانع کننده که موجب یقین بشود ندارند)، فقط گمان میبرند که اینطور باشد ..

قرآن کریم اصرار دارد که انسان نباید غفلت کند و مطلبی را که به