حساب خود رسيدگى نمى‌كند، و بسيار ساده از كنار اين حوادث مى‌گذرد، إِنَّ فِى ذَلِكَ لَايَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاخِرَةِ [١]، ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِى وَخَافَ وَعِيدِ [٢]

٢- خوف الهى، خائف را به بهشت رهنمون مى‌سازد: وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ .... فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِىَ الْمَأْوَى‌ [٣] در آيه‌اى ديگر مى‌فرمايد: جزاى چنين شخصى دو بهشت است كه داراى انواع نعمتها و درختان پرطراوت است، در آنها دو چشمه دائماً در جريان است، و از هر ميوه‌اى دو نوع در آنها موجود است: وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ- ذَوَاتَا أَفْنَان- فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ- فِيهِمَا مِنْ كُلِّ فَاكِهَة زَوْجَانِ‌. [٤]

٣- خوف نفس را در زندان خود محبوس مى‌كند تا مرتكب معاصى نشود، خوف رادع و مانع از معاصى است: «الخوفُ سِجْنُ النَّفْس مِن الذُنُوب و رادِعُها عَنِ المعاصى» [٥] «نعم الحاجز عن المعاصى المخوف» [٦].

٤- خوف موجب كاستن آفات مى‌شود، هر چه خوف فرد بيشتر آفت او كمتر است‌ «مَنْ كثُرت مَخافَتُه قَلَّتْ آفَتهُ». [٧]

٥- خوف موجب علم محض، و علم و معرفت موجب استجابت دعا مى‌شود؛ از رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) نقل شده:

«لَوْ خِفْتُم اللّه حقّ خيفتِه لَعَلِمْتُم العِلْمَ الذّى‌

[١]. سوره هود، آيه ١٠٣.

[٢]. سوره ابراهيم، آيه ١٤.

[٣]. سوره النازعات، آيه ٤٠.

[٤]. سوره الرحمن، آيات ٥٢- ٤٦ و ٣٩. در اينكه مراد از (جنتان) يعنى دو باغ يا دو بهشت چيست، اختلاف است، صاحب «تفسير البصائر، در جلد ٤٣، صفحه ٩٧- ٩٦، پانزده قول ذكر كرده: در تفسير نمونه، جلد ٢٣، صفحه ١٦٢ و ديگر تفاسير نيز به چند تاى آن اشاره شده است، براى نمونه به تعدادى از آنها اشاره مى‌كنيم: ١- يك بهشت براى اطاعت و يكى براى ترك معصيت. ٢- يكى براى ايمان و عقيده و ديگرى براى اعمال صالح و مانند آن. ٣- بهشت جسمانى و بهشت روحانى و ....

[٥]. غرر الحكم على (عليه السلام)، ميزان الحكمه، جلد ٣، صفحه ١٨٣.

[٦]. غرر الحكم على (عليه السلام)، ميزان الحكمه، جلد ٣، صفحه ١٩٨٣.

[٧]. غرر الحكم على (عليه السلام)، ميزان الحكمه، جلد ٣، صفحه ١٨٣ ..