اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٥ - ٨٢- گفتههاى او ملايم است

«برحمتك يا ارحم الراحمين» ندارد اگر غريبه‌اى بيايد و بشنود اين طورى مى‌خوانى، مى‌گويد افرادى كه در اين مسجد مى‌آيند سواد ندارند، امام جماعت مسجد سواد ندارد كه به تو تذكر دهد، تو كه دقيق دعا را نمى‌توانى بخوانى نخوان، آن قدر بد برخورد كرد كه خدا مى‌داند، من شرمنده شدم و گفتم اين جوان كه شايد ١٥ سال، هم نداشت عوض اين كه از او تقدير شود، اين‌گونه با او برخود مى‌شود در حالى كه اگر هم اشتباه كرده بود بايد درست تذكر به او داده مى‌شد.

چقدر بايد زحمت كشيده شود تا جوانى به مسجد كشيده شود و ما اين‌گونه به راحتى آنها را از دست مى‌دهيم، بسيارى از مسجد راندگان و كسانى كه به مكتبهاى الحادى روى آوردند، به واسطه همين برخوردها و اين به اصطلاح مسلمانهائى‌

بوده كه اين چنين سخن گفتند، آنهائى كه شروط دعوت را نمى‌دانستند.

ما اگر خود را پيرو ائمه (عليهم السلام) و امام حسن و امام حسين (عليهما السلام) مى‌دانيم چرا به چگونگى دعوت به حق و كيفيت برخورد و سخن آنها توجه و اقتدا نمى‌كنيم، مگر همين دو بزرگوار در سن كوچكى نبودند كه وقتى مشاهده كردند پيرمردى وضوى اشتباه مى‌گيرد نزد او رفتند و گفتند شما مسن‌تر از ما هستيد، ببينيد كدام يك از ما بهتر وضو مى‌گيريم و شما قضاوت كنيد، وقتى وضو گرفتند، پيرمرد اختلافى مشاهده نكرد و گفت متوجه اشتباه خود شدم شما هر دو بسيار خوب وضو گرفتيد و مى‌خواستيد مرا آگاه كنيد و از اين برخورد كه دو كودك با او كردند، بسيار سپاسگزارى كرد، حال اگر آن دو بزرگوار مى‌خواستند با تندى و سرزنش كردن به او وضو گرفتن ياد دهند، شايد امكان نداشت از اين طريق هدايت شود و او اينگونه مطلب را بپذيرد خصوصاً افراد مسن كه عمرى اين‌گونه وضو گرفته‌اند و عمرى به اشتباه رفته‌اند، تا بشود مى‌خواهند سعى كنند، عمل خد را تصحيح كنند، تا نمازهاى آنها صحيح شود.

در قرآن نيز خوانديم اگر پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) مى‌خواستند با تندى و غلظت با مردم‌