اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٨ - ٦٥- كوتاهى آرزوها
و در صحيفه سجاديه امام زينالعابدين (عليه السلام) مىفرمايد:
«اللّهُمَ صَلّ على مُحَمّد و آل محمد و اكْفِنا طُولَ الامَل و قَصِّره عنّا العَمَل حتّى لا نُؤَمِّل استِتْمام ساعةِ بعد ساعة و لا استيفاءَ يوم بعد يوم و لا اتّصال نفس و لا لحوق قَدَم بَقَدَم و سَلّمنا من غروره و أمنّا مِنْ شُروره»؛
«خدايا بر محمد و آل محمد درود فرست و طول آرزو را از ما كفايت فرما (و ما را بىنياز از اميدهاى طولانى قرار ده) و آن را با صداقت در عمل كوتاه كن، تا اين كه آرزوى تمام كردن ساعتى بعد از ساعتى و گذراندن روزى بعد از روزى و اتّصال نفسى به نفسى و ملحق كردن قدمى به قدمى را نداشته باشيم و ما را از فريب آرزوهاى طولانى سالم و از شرورش ايمن بگردان». [١]
اين امامى كه داراى مقام عصمت است اينگونه در خانه خدا راز و نياز مىكند، كى مىشود كه ما دعا كردن را هم از اينان ياد گيريم و مثل آنكه هشتاد سال از عمرش گذشته و هنوز در كنار خانه خدا دست بلند مىكند فلان خانه را نصيبم گردان و خانهام كوچك است بزرگ گردان و وضع ماليم را بهتر از اين گردان، نباشيم، اى انسان عمرت رفت دعا مكن خدا به تو بدهد، دعا كن از تو بگيرد، شقاوت و حسادت و تكبر و رذائل اخلاقى و به ويژه طولانى بودن آرزو را از تو بگيرد، كه هر چه انسان پيرتر مىشود، حريصتر و اميدهايش بيشتر مىگردد و رفع رذائل و موانع رسيدن به كمالات مقدم بر اكتساب فضائل است.
در ديوان منسوب به امام على (عليه السلام) است:
|
تُؤمِّلُ فى الدّنيا طويلا و لا تدرى |
اذا جَنّ ليلْ هل تَعيشُ الى فَجر |
|
|
فَكم من صحيح مات من غير علة |
و كم مريض عاش دهراً الى دهر |
|
|
و كم مِنْ فَتىً يمسى و يصْبحُ أمناً |
و قَد نُسِجّت أكفانُه و هُوَ لا يدرى [٢] |
[١]. شرح نهج البلاغه خوئى، جلد ٤، صفحه ٢٠٥؛ صحيفه سجاديه، دعاى ٤٠.
[٢]. شرح نهج البلاغه خوئى، جلد ٤، صفحه ٢٠٥ ..