اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٤ - معاتبة (توبيخ نفس)

اگر نفسش به طاعت سختى افزود

ز نفس، او هم خوشيها دور بنمود

دهد كيفر به كار نفس دونش‌

كند هنگام خواهشها زبونش‌

زخواهش‌هاى نفس واژگون بخت‌

بسا بر باد شد هم تاج و هم تخت‌

ز خواهشهاى آن ديو سيه كار

هزاران روز روشن شد شب تار

ز خواهشهاى نفس آن گرگ خونريز

تو نيز اى جان چو دانايان بپرهيز

كه نفس دون نجويد غير زشتى‌

به دوزخ دركشد جان بهشتى‌

ز جان خواهد چون لذات بدن را

بسنگى بشكند درّ عدن را

خلاف رأى بى نور هوا باش‌

به جان روشن چو مردان خدا باش‌

مخالف سازكن با خواهش نفس‌

كه باشد دوزخ جان آتش نفس‌

(الهى) را الهى پارسا كن‌

اسير عقل او نفس و هوا كن‌

كه دايم در ره نيكى شتابد

چو نيكان در دو عالم كار يابد

ز نفس زشت اگر بخشى امانش‌

كنى رشگ فرشته آسمان‌اش‌