اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٦ - «ذكر» و فضيلت دوام آن

آشكارى هستند». [١] عدم ياد خدا و غفلت از آن موجب قساوت قلب و مردن آن مى‌شود، خداوند به موسى خطاب كرد: «يا موسى لا تَنْسَنى فَانّ نَسيانى يِميتُ القلب»: «اى موسى مرا فراموش مكن زيرا فراموشى من قلب را مى‌ميراند». [٢]

در تفسير صافى در ذيل سوره‌ «قُل اعُوذُ بربّ النّاس»: رسول گرامى (صلى الله عليه و آله) فرموده‌اند: «ما مِن مؤمِن الّا وَ لِقَلبه اذُنٌ ينفَثُ فيها الوسواس الخناس و

اذُنٌ ينفث فيها المَلك فَيُؤيِّد الله المؤمنَ بالمَلك فذلك قوله (وَأَيَّدَهُمْ بِرُوح مِّنْهُ)» [٣] هر مؤمنى، قلبش دو گوش دارد: گوشى كه وسواس خناس در آن مى‌دمد، گوشى كه فرشته در آن مى‌دمد، خداوند مؤمن را به وسيله فرشته تأييد مى‌كند و اين است معنى آيه‌ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوح مِّنْهُ‌. [٤]

در كتاب لئالى الاخبار [٥] حكايتى از زاهدى نقل مى‌كند كه او گفته بود، بين من و جنّى، دوستى و الفتى بود، روزى در مسجد نشسته بودم، به من گفت، اين مردم را در مسجد چگونه مى‌بينى؟ گفتم بعضى را در خواب و بعضى را در بيدارى مى‌بينم، گفت: بر سر آنها چه مى‌بينى؟ گفتم هيچ چيز. چشمش را با دستش باز كرد، و ماليد، پس ديدم بر سر هر كدام كلاغى است كه بعضى از آنها كلاغها بطور كامل آن فرد را با بالهايش مى‌پوشاند كه چشم من نمى‌ديد و بعضى را گاهى مى‌پوشاند و گاهى بالش را بلند مى‌كرد، گفتم: اين چه است؟ گفت: اين شياطين بر سر آنها نشسته و به قدر غفلت هر كدام بر آنها مستولى مى‌شوند، سپس اين آيه را تلاوت كرد: وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَانِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ‌: «و كسى كه از ذكر خداوند رحمان‌

[١]. سوره زمر، آيه ٢٢.

[٢]. لئالى الاخبار، جلد ١، صفحه ١٨٩.

[٣]. سوره مجادله، آيه ٢٢.

[٤]. لئالى الاخبار، جلد ١، صفحه ١٨٩.

[٥]. همان مأخذ، صفحه ١٩٠ ..