اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥ - ٥٤- پرهيز از طمع

چنين گويد: «پرهيزگار چشم طمع به آنچه‌

در دست مردم است، ندارد، زيرا علم دارد كه طمع از رذائل نفسانى و منشأ مفاسد عظيم است، چون موجب ذلّت و استخفاف و كينه و حسد و عداوت و غيبت و رسوائى و نرمش با اهل معصيت و نفاق و ريا مى‌شود و مايه مسدود شدن باب نهى از منكر و امر به معروف و ترك توكل بر خدا و انابه سوى او و عدم رضايت به قسمت الهى مى‌شود».

يكى از ياران امام صادق (عليه السلام) به نام «سعدان» مى‌گويد به امام صادق (عليه السلام) گفتم: چه چيزى ايمان را در بنده تثبيت مى‌كند، قال: الورع‌ (فرمود: پرهيزگارى و عفت نفس) گفتم: چه چيزى ايمان را از او خارج مى‌كند؟ قال: الطمع‌ (فرمود: طمع و حرص). [١]

الهى آن عارف شيدا در ذيل اين فراز (تحرجا عن طمع) گويد:

[١]. شرح نهج البلاغه خوئى، جلد ١٢، صفحه ١٤٠.

[٢]. نخجير- نخچير/ شكار، حيوانى كه او را شكار كنند، به معنى بز كوهى هم گفته شده. (فرهنگ عميد) ..