اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - ٣٧- ٤٠- ترس از مسئوليتها

مى‌كند [١] (معلوم است تا خود چنين نمى‌كرده، اين چنين سفارش نمى‌نمود).

در شرح حال حاج ملّا هادى سبزوارى است كه هر شب در زمستان و تابستان و بهار و پائيز ثلث آخر شب را بيدار بودند و در تاريكى شب عبادت مى‌نمودند، تا اول طلوع آفتاب. [٢]

در شرح حال شيخ انصارى نوشته‌اند، «عباداتى كه شيخ از سن بلوغ تا آخر عمر به آنها ادامه مى‌داد، گذشته از فرائض و نوافل شبانه‌روزى و ادعيه و تعقيبات عبارت بودند از: قرائت يك جزء قرآن و نماز حضرت جعفرطيار و زيارت جامعه و عاشورا در هر روز. [٣]

در احوالات امام امت هم نقل شد كه زيارت جامعه در هر شب براى حضرت مولى الموحدين (عليه السلام) را در نجف فراموش نكردند و حتى وقتى هوا مناسب نبود به حرم مشرف شده، پشت‌بام رفته و آن حضرت را زيارت مى‌كردند.

٤- اخلاص در عمل- محور قبولى عمل، اخلاص است، مولى على (عليه السلام) فرمودند: «انّك لَنْ يُتَقبّل مِنْ عَمَلِك الّا ما اخْلَصْتَ فيه» «قبول نمى‌شود از عمل تو مگر عملى كه در آن اخلاص داشته باشى». [٤]

اگر كسب و كار مى‌كنى، اگر صنعتگرى، اگر به تعليم و تعلم مشغولى نيتت را خالص كن، تا محبوب خالق و خلق شوى، و امور دنيا و آخرت تو رونق يابد، خدائى كه تو را آفريد و روزى داد او هم مى‌تواند قلب مردم را به تو منعطف كند به شرطى كه مخلص باشى!

در روايتى از مولى على (عليه السلام) است كه براى هر عملى درختى است و هر درختى‌

[١]. سيماى فرزانگان، جلد ٣، صفحه ١٦٧.

[٢]. اسرار الحكم، صفحه ٢٠، مقدمه، سيماى فرزانگان، جلد ٣، صفحه ١٦٤.

[٣]. زندگانى و شخصيت شيخ انصارى، صفحه ٩٠؛ سيماى فرزانگان، جلد ٣، ص ١٦٢.

[٤]. غرر الحكم؛ ميزان الحكمه، جلد ٧، صفحه ٢١ ..