اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٧ - داستانى عجيب از انسانى خودساخته

رسول گرامى در ذيل اين حديث آمده كه مراد فحش دهنده پست است‌ « (هو الفاحش اللئيم». [١]

سليمان بن مهران مى‌گويد: بر حضرت صادق (عليه السلام) وارد شدم عده‌اى از شيعيان نزد آن حضرت بودند، شنيدم مى‌فرمود: اى شيعيان زينت ما باشيد و موجب وَهن و زشتى ما نگرديد، با مردم سخن خوب بگوئيد و زبان خود را حفظ كنيد و از زيادى سخن و كلام زشت بازداريد

« (مَعاشِرَ الشيعه كونوا لنا زَيناً و لاتكونوا علينا شيناً، قولوا للناس حُسْناً و احفظُوا السِنَتَكُم و كُفُّوها عن الفُضُول و قَبيح القَول». [٢]

ما با سخنان زشت و بيهوده خود، خود را شيعه و مؤمن واقعى بناميم، يا فضه كنيز حضرت زهرا (عليها السلام) كه بيست سال سخنى به غير از قرآن نگفت.

داستانى عجيب از انسانى خودساخته:

از يكى از زاهدان نقل شده كه: در باديه زنى را تنها ديدم گفتم كيستى، جواب داد: «وَقُلْ سَلَامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ»: «بگو سلام بزودى مى‌دانيد». [٣]

از قرائت اين آيه فهميدم، كه مى‌گويد: اول سلام كن، سپس سؤال كن، كه سلام علامت ادب و وظيفه وارد بر مورود است.

به او سلام كردم و گفتم، در اين بيابان آن هم با تن تنها چه مى‌كنى؟ پاسخ داد: «مَنْ يَهْدِ اللهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُّضِلّ»: «كسى را كه خدا هدايت كند، گمراه كننده‌اى براى او نيست». [٤]

از اين آيه شريفه دانستم راه را گم كرده ولى براى يافتن مقصد به حضرت حق‌

[١]. تفسير درّ المنثور، جلد ٦، صفحه ٢٥٢- ميزان الحكمه، جلد ٧، صفحه ٤٠٩.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٧١، صفحه ٣١٠ (اين روايت و دو روايت قبل در ميزان الحكمه، جلد ٨، صفحه ٤٥٠ نيز آورده شده است).

[٣]. سوره زخرف، آيه ٨٩.

[٤]. سوره زمر، آيه ٣٧ ..