اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦١ - ٨١- كار زشت از او دور است

٨١- كار زشت از او دور است‌

«بعيداً فُحشه‌»

ترجمه: (مى‌بينى پرهيزگار را كه) از گفتار و كردار زشت و ناسزا بركنار است.

شرح: از صفات ديگر پرهيزگاران اين است كه از فُحش دورى مى‌كنند، در فارسى «فُحش» را براى سخن زشت استعمال مى‌كنند، ولى در نزد عرب فُحش و فحشاء اعم از قول و عمل زشت است مفردات راغب مى‌گويد

«الفُحش وَ الفحشاء و الفاحشة ما عَظُم قُبْحهُ مِنَ الافعال و الاقوال»:

«فُحش و فحشاء و فاحشه هر فعل و قولى است كه زشتى آن و قُبح آن زياد باشد».

مولى نمى‌فرمايند كار زشت نمى‌كنند، بلكه مى‌فرمايد: كار زشت از آنها دور است و اين تعبير بليغ تر است‌ «الكِنايَةُ ابْلَغُ مِنَ التَّصريح».

گاهى مى‌گوئيم فلانى اين كار را نمى‌كند و يك وقت مى‌گوئيم، اين كار از او بعيد است، پرهيزگاران نه اينكه كار زشت و ناپسند نمى‌كنند، بلكه با كار زشت بسيار فاصله دارند، زيرا كشش درونى آنها و جاذبه قلبى آنها فقط گفتار و اعمال نيك را جذب مى‌كند و با سخن و عمل نكوهيده، سنخيتى ندارد، چشمه‌اى كه منبع آب زلال است نمى‌شود از آن آب گنديده و عَفِنْ تراوش كند، منبع آب زلال، آب زلال‌