اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٥ - عفو و گذشت

جهم بن حميد گفت، به امام صادق (عليه السلام) عرض كردم كه خويشاوندانى دارم، كه همفكر من نيستند يعنى مسلمان‌

نمى‌باشند آيا حقى بر من دارند؟ فرمودند: بله حقّ رَحِم و خويشاوندى را چيزى قطع نمى‌كند و اگر مثل تو مسلمان بودند، دو حق داشتند:

«حقّ الرَّحِم و حق الاسلام»:

«حق خويشاوندى و حق اسلام». [١]

مردى به خدمت نبى اكرم (صلى الله عليه و آله) آمد و گفت: يا رسول اللّه (صلى الله عليه و آله)، من داراى اهلى و خويشاوندانى هستم و آنها مرا اذيت مى‌كنند، و قصد كرده‌ام آنها را ترك گويم، حضرت فرمودند:

«اذَنْ يرفَضُكم اللّه جميعا»

: «در اين موقع خداوند همه شما را ترك مى‌كند و دست رحمتش را از سر همه شما برمى‌دارد»، سؤال كرد پس چه كنم؟ فرمودند:

«تُعطى مَن حرمَك و تَصل مَنْ قَطَعَك و تَعفُوا عمّن ظَلمك فاذا فَعَلَتَ ذلك كان اللّه عزَّوَجلَّ عَلَيهم ظَهيرا»:

«به كسى كه تو را محروم كرد احسان كن و كسى كه ارتباطش را با تو قطع كرد تو با او ارتباط برقرار نما و از خطاى كسى كه به تو ظلم كرد درگذر، اگر چنين كردى، خداوند عزوجل ياور تو بر ضد آنها مى‌شود». [٢]

رسول گرامى (صلى الله عليه و آله) در روايتى ديگر كه امام صادق (عليه السلام) نقل مى‌كنند فرمودند:

«لا تَقْطَع رَحِمَك و ان قَطَعَتْك»:

«قطع ارتباط با ارحام خود مكن گرچه آنها با تو قطع ارتباط كردند!» [٣]

ابى‌ذر گفت پيامبر (صلى الله عليه و آله) سفارش به من كردند:

«ان اصِلَ رحمى و انْ ادبَرِت»:

«ارتباط با ارحام خود داشته باشم، گرچه آنها به من پشت كردند». [٤]

خداوند نيز در قرآن كسانى را كه قطع رحم كرده‌اند و مى‌كنند لعنت فرستاده و جايگاهشان را دوزخ معرفى كرده‌

است: «وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى الْارْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ

[١]. بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ١٣١.

[٢]. بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ١٠٠.

[٣]. بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ١٣٧- صفحه ١٠٤.

[٤]. همان مدرك، صفحه ٩١ ..