اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٩ - فوائد ذكر

ساله اين مطلوب حاصل نشود.

ذكر حقيقى و ياد تمام و كمال آن است كه به تمام مملكت وجود انسان نفوذ كند و ظاهر و باطن و سرّ و علن را فرا گيرد.

اگر قلب به ياد حق تپيد، حركت و سكون اين كشتى كه هر آن در تلاطم طوفانها است به دست خداوند مى‌شود كه‌ «بسم اللّه مَجريها و مُرسيها».

عارف عامل امام خمينى (رحمه الله) در كتاب چهل حديث خود مى‌فرمايند «شيخ عارف كامل ما جناب شاه‌آبادى- روحى فداه- مى‌فرمودند: شخص ذاكر بايد در ذكر مثل كسى باشد كه به طفل كوچك كه زبان باز نكرده مى‌خواهد تعليم كلمه را كند، تكرار مى‌كند تا اينكه او به زيان مى‌آيد و كلمه را اداء مى‌كند ...».

آرى آن قدر بايد ذكر لفظى بگويد تا زبان قلب گشوده شود، وقتى زبان قلب گشوده شد، در اين مرحله زبان از قلب تبعيت مى‌كند و كار ذكر براحتى انجام مى‌پذيرد. [١]

فوائد ذكر:

١- ذكر، كليد نيكو شدن قلب است- مولى فرمودند:

«اصْلُ صَلاح القَلب اشْتِغالُه بِذِكر اللّه»:

«اصل و ريشه نيكو شدن قلب مشغول بودن آن به ياد خدا است». [٢] در جاى ديگر فرمودند:

«مُداوَمَة الذكر قُوتُ الارواح و مِفْتاحُ الصَّلاح»:

«دوام ذكر و ياد حق طعام و غذاى روحها و كليد نيكوئى است». [٣]

٢- ذكر، حيات قلبها است. مولى على (عليه السلام) فرمودند:

«فى الذكر حياة القلوب»:

[١]. فرق دو منزل تفكر و تذكر با استفاده از چهل حديث، صفحه ٢٤٨ تا ٢٥١ آورده شد.

[٢]. غررالحكم.

[٣]. غررالحكم ..