اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧ - ٣٠- طلب آزادى از عذاب رستاخيز

كرد كه بهشت پيچيده به مشكلات است، و آتش دوزخ پيچيده به شهوات كه اين سخن مولى اميرالمؤمنين على (عليه السلام) است كه مى‌فرمود پيامبر (صلى الله عليه وآله) مكرراً چنين مى‌گفتند

إنَّ الجنّة حُفَّتْ بِالْمَكارِهِ وَ إنَّ النارَ حُفَّت بِالشَّهوات». [١]

در فرازهاى قبلى اشاره شد كه‌ (ارادتهم الدنيا فلم يريدوها) «دنياى هوس براى آنها مى‌آيد و آنها با صبر پذيراى اويند» دنيا دام بر سر راه آنها گذارده و مى‌خواهد آنها را اسير كند ولى‌ (فَفَدَوا انْفُسَهم) براى آزادى خود فديه مى دهند تا از بند اسارت نفس رهائى يابند آنها لحظ اى حريّت خود را، در زندان هوس نمى‌بينند نفس آنها در برابر هيچ ظالمى و بزرگترين ظالمها يعنى شيطان و نفس امّاره سرخم نمى‌كند گرچه جسم آنها به بردگى و زندان و اسارت كشيده شود، چنانكه ديديم با يوسف صديق (عليه السلام)، آن پيامبر خدا چه كردند ولى تن به اسارت هوى و هوس نداد، و در چنگال گناه گرفتار نشد، بردگى و زندان و اسارت را پذيرفت، ولى اسير نشد و زبان حال و مقال وى‌

چنين بود: «ربِّ السَّجنُ احَبُّ الىَّ ممّا يدَعونَنى اليه» [٢]: «خداى من زندان براى من بهتر است از آنچه مرا به آن دعوت مى‌كنند» (زيرا كه زندان بودن جسم راحت‌تر از زندانى بودن روح و حرّيت، در چنگال هوى و هوس زنى مثل زليخا است).

براى توجه دادن به اهميت آزادى در مكتب آزاديبخش اسلام، دو حديث از پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) و پرچمدارى آزادى ذكر مى‌كنم:

١- «انَّ اللّه غافِرُ كلّ ذنب الّا مَنْ احْدَثَ دينا او اغْتَصَبَ اجيراً او باع حُرّاً؛ «خداوند هر گناهى را مى‌آمرزد، مگر كسى را كه دين جديدى از طرف خود بياورد، يا اجرت اجيرى را غصب كند يا فرد آزادى را بفروشد». [٣]

٢- «انَّ اللّهَ غافِرُ كلّ ذنب الّا مَنْ جَحَدَ مَهراً او اغتَصَبَ اجيراً اجَرَه او باعَ‌

[١]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٧٦ صبحى و خطبه ١٧٥ فيض الاسلام.

[٢]. سوره يوسف، آيه ٣٣.

[٣]. بحار الانوار، جلد ١٠٣، صفحه ١٦٦؛ ميزان الحكمه، جلد ١، صفحه ٢٠٣ ..