ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٩ - لغت

٢٣- اين جز سخن آدمى نيست.

٢٤- بزودى او را در سقر بيفكنيم.

٢٥- و ترا چه چيز دانا كرد كه سقر چيست.

٢٦- آتشى كه باقى نگذارد (گوشتى را مگر آنكه آن را ميخورد و نه فرو ميگذارد (هيچ عضوى را).

٢٧- آن آتش پوست اندام را تغيير دهنده است.

٢٨- بر آن سقر نوزده فرشته (يا نوزده صنف) موكّل باشند.

٢٩- و ملازمان دوزخ را جز فرشتگان (كه آرزوشان شكنجه دادن كافرانست) قرار نداده‌ايم و شماره‌هاى ايشان را جز (وسيله) آزمايش براى آنانى كه كفر ورزيدند نگردانيديم تا اينكه كتابشان داده‌اند يقين بهمرسانند (كه محمّد ٦ راستگوست) و تا آنان كه ايمان آورده‌اند تصديق خود را به (اين عدد) بيفزايند و تا آنان كه كتابشان داده‌اند و نيز گرويدگان (در عدد فرشتگان) شك نياورند و تا سرانجام آنانى كه در دلهايشان بيمارى (ترديد) است و نيز كافران بگويند خدا باين عدد از نظر مثل چه خواسته بدينسان خدا هر كه را خواهد در گمراهى خود فرو ميگذارد و هر كه را بخواهد راهنمايى ميكند و لشگرهاى پروردگارت را جز او نداند و اين جز پندى براى مردمان نيست‌

لغت:

تمهيد و توطئه مقدّمه چيدن و فراهم نمودن اسباب كار است و تذليل و تسهيل بمعنى سهولت و آسان كردنست.

عنيد: رفتن و صرفنظر كردن از چيزى بطريق عداوت و دشمنى با آن‌