ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٥ - قرائت

محفوظ است).

١٤- بلند مرتبه و (از هر گونه خطا و نقصى) پاكيزه است.

١٥- بدست نويسنده‌گان (از فرشتگان كه آن را از لوح محفوظ استنساخ كرده‌اند).

١٦- (آن فرشتگان نزد خدا) بزرگان نيكوكارند.

١٧- مرگ بر آدمى چه ناسپاس است.

١٨- خدا او را از چه آفريد.

١٩- از آب منى بيافريدش پس (آنچه از تركيبات و هيأت صلاح او بود) اندازه نهاد.

٢٠- پس راه (بيرون آمدن از شكم مادرش) را آسان كرد.

٢١- سپس او را بميراند و در گورش جاى دهد.

٢٢- پس از آن هر وقت خواهد او را زنده گرداند.

٢٣- نه چنانست آدمى هنوز آنچه را خداى دستورش انجام نداده است- ٢٣ آيه.

قرائت:

عاصم و برجمى (فتنفعه) بنصب قرائت كرده و ديگران برفع خوانده و اهل حجاز تصدّى بتشديد خوانده و ما بقى تصدّى بتخفيف و در شواذ قرائت حسن (آن جاءه) و ابى جعفر باقر ٧ تصدى بضمّ تاء و فتح صاد و تلهّى نيز بضمّ تاء قرائت كرده و ابى حيات و شعيب بن ابى حمزه (نشر) بدون الف قرائت كرده‌اند.