ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٣ - تفسير

مقاتل گويد: اين پاسخ ابى جهل (هشام بن مغيره) است هنگامى كه گفت نيست براى محمّد يارانى مگر نوزده نفر. عطاء گويد يعنى و نميداند عدد فرشتگانى كه خدا آفريده آنها را براى شكنجه و عذاب اهل آتش مگر خدا و معنايش اينست كه نوزده نفر پاسبانان و نگهبانان آتشند و براى آنها از ياران و لشكرها آن اندازه است كه جز خدا نميداند آن گاه بر گشت به ذكر سقر و فرمود:

((وَ ما هِيَ إِلَّا ذِكْرى‌ لِلْبَشَرِ)) يعنى و نيست آن مگر تذكره و موعظه براى آدمى كه بياد آورند و دورى كنند از آنچه موجب در آتش رفتن ميشود.

و بعضى گفتند كه معناى آن اينست كه نيست اين آتش در دنيا مگر تذكره و ياد بودى براى آدمى از آتش آخرت تا انديشه كنند در باره آن، و دورى نمايند آتش سراى ديگر را و برخى گفتند و نيست اين سوره مگر ياد بودى براى مردم.

و بعضى گفتند. و نيست اين فرشتگان نوزده نفرى مگر براى عبرت و اعتبار مردم كه استدلال كنند بآن بر كمال قدرت خداى تعالى و از گناهان دورى نمايند.