ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦٦ - دليل

٢٠- و چون به بهشت ديده افكنى نعمتى بسيار و ملكى بزرگ را مى‌بينى.

٢١- در حالى كه بر اندام ايشان جامه‌هاى حرير سبز و استبرق باشد و بدستبندهايى از سيم آراسته شوند و پروردگارشان نوشابه‌اى پاك بايشان بنوشاند.

٢٢- آرى اين كرامتها شما را است پاداش و كوشش شما پسنديده شده است.

قرائت:

شعبى و عبيد بن عمير (قدّروها) بضمّ قاف ولى مشهور (قدّروها) به فتح قاف قرائت كرده و اهل مدينه و حمزه (عاليهم) بسكون ياء و ديگران- (عاليهم) بفتح ياء و اهل بصره و ابو جعفر و ابن عامر (خضر) برفع (و استبرق) بجرّ. و ابن كثير و ابو بكر (خضر) بجرّ (و استبرق) برفع. و نافع و حفص هر دو را برفع و حمزه و كسايى و خلف هر دو را بجرّ قرائت كرده‌اند.

دليل:

كسى كه قدّروها بفتح خوانده معنايش اينست در خاطر و دل خودشان اندازه كردند. پس همانطور كه پيش بينى كردند و اندازه گرفتند آمد. و كسى كه بضمّ قرائت كرد اينطور خيال كرده كه اين براى ايشان اندازه شده يعنى خدا بر ايشان تقدير كرده و اندازه گرفته.

ابو على صاحب تفسير گويد: ضمير در (قدّروها) يا براى دختران بهشتى است و يا براى ملائكه. يعنى اندازه گرفتند بر پروردگارشان كه نه‌