ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٤ - ترجمه

ترجمه:

٢٣- (اى رسول) البتّه ما قرآن بتو فرستاديم فرستادنى.

٢٤- پس براى حكم پروردگار خويش شكيبا باش و از مشركان گنهكار يا ناسپاسى را فرمان مبر.

٢٥- و بامداد و شبانگاه نام پروردگارت را ياد كن.[١] ٢٦- و در پاره‌اى از شب برايش سجده كن و او را در شبى در از بپاكى ياد كن.[٢] ٢٧- اين گروه كافران سراى شتابنده را دوست ميدارند و روزى را كه سنگين است پشت سر خويش واميگذارند.

٢٨- ما ايشان را آفريديم و آفرينش ايشان را استوار كرديم و اگر بخواهيم بجاى ايشان امثالشان را (در خلقت) ميآوريم.

٢٩- البتّه اين سوره پنديست پس هر كه (خيرات را) خواهد بسوى خوشنودى پروردگار خويش راهى برگيرد.

[١] از روايات خاندان رسالت : استفاده ميشود كه مقصود از اين ذكر نام خدا در صبح و شام گفتن سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر است و كسى كه يك بار اين ذكر را خالصا بگويد ثواب يك سال عمره قبول شده باو داده ميشود.

[٢] احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى از حضرت امام رضا ٧ پرسيد مراد از اين تسبيح چيست فرمود نماز شب است على بن ابراهيم قمّى نيز در تفسير خود گويد مراد از اين تسبيح نماز شب است و مراد از( لَيْلًا طَوِيلًا) پاره‌اى از شبهاى دراز( زمستان) باشد.

( مترجم)