ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨٢ - دليل

٤٣- تو از دانستن قيامت چه ميدانى (علم بآن حق تو نيست و به تو تعلّق ندارد).

٤٤- بسوى پروردگار تو است نهايت علم بقيامت.

٤٥- و تو فقط هر كه را از روز رستاخيز بترسد بيم رسانى.

٤٦- روزى كه قيامت را ببيند چنين پندارند جز شبانگاهى يا چاشت گاهى درنگ نكرده باشند.

قرائت:

ابو جعفر و عبّاس از ابى عمرو (انما انت منذر) بتنوين قرائت كرده و ديگران بدون تنوين و در شواذ حسن و عمر بن عبيد. و الجبال ارساها به رفع قرائت كرده و مجاهد (و الارض مع ذلك دحاها) خوانده عكرمه (و برزت الجحيم لمن ترى) با تاء قرائت نموده است.

دليل:

ابو على طبرسى گويد: دليل تنوين در قول خداى تعالى‌( (إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ)) بدرستى كه اسم فاعل اينجا براى حال است و بر آن دلالت ميكند قول خدا( إِنَّما أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ‌). پس مراد انذار در آينده نيست و البتّه ميگويد در حال انذار ميكنم و اسم فاعل بر قياس فعل است. و كسى كه اضافه كرده منذر را بمن تخفيف داده پس حذف كرده تنوين را چنان كه حذف كرده از قول خدا( (فَلَمَّا رَأَوْهُ عارِضاً مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ)) و مثل اين از آنچه را كه به لفظ اضافه آمده و مقصود باو انفصال است و جايز است‌( (مُنْذِرُ مَنْ)) بنا بر مثل هذا ضارب زيد بالامس باشد. اين زننده زيد است در ديروز. براى اينكه او انذار نموده است. و كسى كه‌( (وَ الْجِبالَ أَرْساها)) برفع خوانده است پس‌