ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٢ - شرح لغات

نمايد. تا اينكه بپرسد بچه گناهى او را زنده بگور كردند و كشتند و تأييد ميكند آن را آنچه از پيغمبر ٦ روايت شده كه فرمود مقتولى كه بظلم و ستم كشته شده روز قيامت ميآيد در حالى كه از رگهاى گردنش خون ميريزد. رنگ آن رنگ خون و بويش بوى مشك است بقاتل و كشنده خود گل آويز و ميگويد:

پرودگارا از اين به پرس براى چه مرا كشت.

و كسى كه قتلت، بتشديد خوانده مقصود. بآن تكرار فعل است.

براى اينكه مقصود از مودّه در اينجا جنس است. پس اراده تكرار جايز است.

و امّا كسى كه. المودّه. بفتح ميم و واو خواند. پس مقصودش باين رحم و خويشان است. و اينكه از قاطع رحم پرسيده ميشود. چرا قطع رحم كردى و صله رحم ننمودى.

ابن عبّاس روايت كرده كه حضرت رسول ٦ فرمود:

مؤدّه و يا مودّه كسيست كه در راه دوستى ما اهل بيت كشته شود.

و از حضرت باقر ٧ است كه فرمود: يعنى قرابة و خويشان رسول خدا ٦ و كسى كه در جهاد كشته شود و در روايت ديگرى فرمود او كسيست كه در راه دوستى و ولايت ما كشته و شهيد گردد.

شرح لغات:

التكوير: پيچيدن بطريق دورى و دائره‌اى و از آنست دور عمامه.

كسّرت العمامة على رأسى. عمامه را بر سرم گيرد و مدوّر پيچيدم اكورها كور او كوّرتها تكوير او طعنه فكوّره. آن گاه كه آن را بطور جمعى و بسته انداخت و نعوذ باللّه من الحور بعد الكور: يعنى بخدا پناه ميبريم از نقصان و كم بودى بعد