ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥ - قرائت

ترجمه آيات:

اى جامه بخود پيچيده (١) شب را (بنماز و نياز) برخيز مگر اندكى (٢) نيمى از شب را بر خيز يا اندكى از آن كم كن (٣) يا بر آن نصف زياد كن (تا بدو ثلث از شب رسد) و قرآن را بتأنّى و آرامى (شمرده) بخوان بآرام و تانّى خواندنى (٤) ما جدّا بزودى سخنى گران و ارزنده (قرآن مجيد) را بر تو القا (وحى) خواهيم نمود (٥) براستى ساعات شب (يا بر- خاستن از خوابگاه خود در آخر شب براى نماز بفراغت دل بيشتر) يا به رنج سخت‌تر و بگفتار درست‌تر است (يعنى خواندن قرآن در شب راست‌تر كه دل فارغ باشد و زبان با دل موافقت نمايد) (٦) و البتّه ترا در روز رفت و آمد (براى تحصيل ضروريات معاش و زندگى) بسيار است، (پس شبها توجه باد اى تهجّد اولى باشد (٧) و پروردگار خويش را ياد كن و عبادت را براى او خالص كن خالص كردنى (يا از تمام خلق و آفريده خدا منقطع شو منقطع شدنى كامل، و بسوى خدا توجه نما يا در نماز و تضرّع بسوى بى نياز دست بردار) (٨).

او پروردگار خاور و باختر، مشرق و مغرب است، هيچ خدايى جز او نيست، پس او را كارساز خود گير (٩) و بر آنچه كافران (در باره تو) ميگويند شكيبا شو، از ايشان كناره‌گيرى كن كناره كردنى نيكو. (ده آيه)

قرائت:

ابو عمرو ابن عامر «و طاء» بكسر (زير) و او (و) و مد، ما بقى از قرّاء بفتح و زبر و او و سكون طاء كوتاه قرائت كرده و اهل كوفه جز حفض و ابن عامر