ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد)
(١)
سوره مزمل
٣ ص
(٢)
عدد آيات آن
٣ ص
(٣)
اختلاف در آيات آن
٣ ص
(٤)
فضيلت و ثواب سوره مزمل
٤ ص
(٥)
سوره المزمل
٤ ص
(٦)
ترجمه آيات
٥ ص
(٧)
قرائت
٥ ص
(٨)
دليل
٦ ص
(٩)
لغت
٧ ص
(١٠)
اعراب
١٠ ص
(١١)
تفسير
١١ ص
(١٢)
سوره المزمل
٢٧ ص
(١٣)
ترجمه
٢٧ ص
(١٤)
لغت
٢٨ ص
(١٥)
تفسير
٣٠ ص
(١٦)
سوره المزمل
٣٥ ص
(١٧)
ترجمه آيات
٣٥ ص
(١٨)
قرائت
٣٦ ص
(١٩)
تفسير
٣٧ ص
(٢٠)
سوره مدثر مكى است
٤٣ ص
(٢١)
عدد آيات آن
٤٣ ص
(٢٢)
اختلاف آيات
٤٣ ص
(٢٣)
فضيلت اين سوره
٤٣ ص
(٢٤)
سوره المدثر
٤٤ ص
(٢٥)
ترجمه
٤٥ ص
(٢٦)
قرائت
٤٥ ص
(٢٧)
دليل
٤٦ ص
(٢٨)
لغت
٤٧ ص
(٢٩)
اعراب
٤٨ ص
(٣٠)
تفسير و مقصود
٥٠ ص
(٣١)
سوره المدثر
٥٧ ص
(٣٢)
ترجمه
٥٨ ص
(٣٣)
لغت
٥٩ ص
(٣٤)
شأن نزول
٦١ ص
(٣٥)
تفسير
٦٣ ص
(٣٦)
سوره المدثر
٧٤ ص
(٣٧)
ترجمه آيات
٧٥ ص
(٣٨)
قرائت
٧٦ ص
(٣٩)
دليل
٧٧ ص
(٤٠)
لغت
٧٩ ص
(٤١)
اعراب
٨٠ ص
(٤٢)
تفسير
٨٠ ص
(٤٣)
سوره قيامت
٩٠ ص
(٤٤)
فضيلت اين سوره
٩٠ ص
(٤٥)
سوره القيامة
٩١ ص
(٤٦)
ترجمه
٩٢ ص
(٤٧)
قرائت
٩٣ ص
(٤٨)
دليل
٩٤ ص
(٤٩)
اعراب
٩٦ ص
(٥٠)
تفسير
٩٧ ص
(٥١)
سوره القيامة
١٠٧ ص
(٥٢)
ترجمه
١٠٧ ص
(٥٣)
قرائت
١٠٨ ص
(٥٤)
دليل
١٠٨ ص
(٥٥)
لغت
١٠٩ ص
(٥٦)
تفسير
١١٠ ص
(٥٧)
ترتيب
١٢٢ ص
(٥٨)
سوره القيامة
١٢٣ ص
(٥٩)
ترجمه
١٢٣ ص
(٦٠)
قرائت
١٢٤ ص
(٦١)
دليل
١٢٥ ص
(٦٢)
اعراب
١٢٧ ص
(٦٣)
مقصود و تفسير
١٢٧ ص
(٦٤)
سوره انسان
١٣٥ ص
(٦٥)
فضيلت اين سوره
١٣٥ ص
(٦٦)
سوره الإنسان
١٣٦ ص
(٦٧)
ترجمه
١٣٧ ص
(٦٨)
قرائت
١٣٨ ص
(٦٩)
دليل
١٣٩ ص
(٧٠)
لغات
١٤٠ ص
(٧١)
اعراب
١٤٢ ص
(٧٢)
شأن نزول
١٤٢ ص
(٧٣)
تفسير و مقصود
١٥١ ص
(٧٤)
سوره الإنسان
١٦٤ ص
(٧٥)
ترجمه
١٦٥ ص
(٧٦)
قرائت
١٦٦ ص
(٧٧)
دليل
١٦٦ ص
(٧٨)
لغت
١٧٠ ص
(٧٩)
اعراب
١٧٢ ص
(٨٠)
تفسير و مقصود
١٧٢ ص
(٨١)
سوره الإنسان
١٨٣ ص
(٨٢)
ترجمه
١٨٤ ص
(٨٣)
قرائت
١٨٥ ص
(٨٤)
دليل
١٨٥ ص
(٨٥)
لغت
١٨٦ ص
(٨٦)
اعراب
١٨٧ ص
(٨٧)
تفسير
١٨٨ ص
(٨٨)
المرسلات مكى است
١٩٣ ص
(٨٩)
فضيلت آن
١٩٣ ص
(٩٠)
توضيح و وجه ارتباط آن با سوره قبل
١٩٣ ص
(٩١)
سوره المرسلات
١٩٤ ص
(٩٢)
ترجمه
١٩٤ ص
(٩٣)
قرائت
١٩٥ ص
(٩٤)
دليل
١٩٦ ص
(٩٥)
تفسير و مقصود
١٩٧ ص
(٩٦)
سوره المرسلات
٢٠٢ ص
(٩٧)
ترجمه
٢٠٢ ص
(٩٨)
قرائت
٢٠٣ ص
(٩٩)
دليل
٢٠٣ ص
(١٠٠)
لغت
٢٠٤ ص
(١٠١)
اعراب
٢٠٦ ص
(١٠٢)
تفسير
٢٠٦ ص
(١٠٣)
سوره المرسلات
٢١٠ ص
(١٠٤)
ترجمه
٢١٠ ص
(١٠٥)
قرائت
٢١١ ص
(١٠٦)
دليل
٢١١ ص
(١٠٧)
معنى
٢١٣ ص
(١٠٨)
سوره المرسلات
٢١٧ ص
(١٠٩)
ترجمه
٢١٧ ص
(١١٠)
تفسير و مقصود
٢١٨ ص
(١١١)
سوره عم
٢٢١ ص
(١١٢)
آيات آن
٢٢١ ص
(١١٣)
اختلاف آن
٢٢١ ص
(١١٤)
فضيلت اين سوره
٢٢٢ ص
(١١٥)
توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل
٢٢٢ ص
(١١٦)
سوره النبإ
٢٢٣ ص
(١١٧)
ترجمه
٢٢٤ ص
(١١٨)
قرائت
٢٢٤ ص
(١١٩)
دليل
٢٢٥ ص
(١٢٠)
شرح لغات
٢٢٥ ص
(١٢١)
اعراب
٢٢٦ ص
(١٢٢)
معنى
٢٢٧ ص
(١٢٣)
سوره النبإ
٢٣٢ ص
(١٢٤)
ترجمه
٢٣٢ ص
(١٢٥)
قرائت
٢٣٣ ص
(١٢٦)
دليل
٢٣٣ ص
(١٢٧)
لغت
٢٣٥ ص
(١٢٨)
اعراب
٢٣٦ ص
(١٢٩)
تفسير و مقصود
٢٣٦ ص
(١٣٠)
سوره النبإ
٢٤٥ ص
(١٣١)
ترجمه
٢٤٥ ص
(١٣٢)
قرائت
٢٤٦ ص
(١٣٣)
دليل
٢٤٦ ص
(١٣٤)
لغت
٢٤٧ ص
(١٣٥)
اعراب
٢٤٨ ص
(١٣٦)
تفسير و مقصود
٢٤٩ ص
(١٣٧)
«روح چيست»
٢٥١ ص
(١٣٨)
سوره النازعات
٢٥٩ ص
(١٣٩)
فضيلت آن
٢٥٩ ص
(١٤٠)
سوره النازعات
٢٦٠ ص
(١٤١)
ترجمه
٢٦١ ص
(١٤٢)
قرائت
٢٦٢ ص
(١٤٣)
دليل
٢٦٢ ص
(١٤٤)
لغت
٢٦٣ ص
(١٤٥)
اعراب
٢٦٥ ص
(١٤٦)
تفسير
٢٦٥ ص
(١٤٧)
سوره النازعات
٢٧٣ ص
(١٤٨)
ترجمه آيات
٢٧٣ ص
(١٤٩)
قرائت
٢٧٤ ص
(١٥٠)
دليل
٢٧٤ ص
(١٥١)
تفسير
٢٧٥ ص
(١٥٢)
نظم و ترتيب
٢٧٨ ص
(١٥٣)
سوره النازعات
٢٨٠ ص
(١٥٤)
ترجمه
٢٨١ ص
(١٥٥)
قرائت
٢٨٢ ص
(١٥٦)
دليل
٢٨٢ ص
(١٥٧)
لغت
٢٨٣ ص
(١٥٨)
اعراب
٢٨٥ ص
(١٥٩)
تفسير
٢٨٦ ص
(١٦٠)
سوره عبس
٢٩٢ ص
(١٦١)
فضيلت آن
٢٩٢ ص
(١٦٢)
سوره عبس
٢٩٣ ص
(١٦٣)
ترجمه
٢٩٤ ص
(١٦٤)
قرائت
٢٩٥ ص
(١٦٥)
دليل
٢٩٦ ص
(١٦٦)
لغت
٢٩٧ ص
(١٦٧)
اعراب
٢٩٨ ص
(١٦٨)
شأن نزول
٢٩٩ ص
(١٦٩)
تفسير
٣٠٢ ص
(١٧٠)
سوره عبس
٣٠٨ ص
(١٧١)
ترجمه
٣٠٩ ص
(١٧٢)
قرائت
٣١٠ ص
(١٧٣)
دليل
٣١٠ ص
(١٧٤)
لغات
٣١١ ص
(١٧٥)
اعراب
٣١٢ ص
(١٧٦)
تفسير
٣١٢ ص
(١٧٧)
سوره كورت
٣١٧ ص
(١٧٨)
فضيلت آن
٣١٧ ص
(١٧٩)
سوره التكوير
٣١٩ ص
(١٨٠)
ترجمه
٣١٩ ص
(١٨١)
قرائت
٣٢٠ ص
(١٨٢)
دليل
٣٢١ ص
(١٨٣)
شرح لغات
٣٢٢ ص
(١٨٤)
اعراب
٣٢٥ ص
(١٨٥)
تفسير و مقصود
٣٢٦ ص
(١٨٦)
سوره التكوير
٣٣٢ ص
(١٨٧)
ترجمه
٣٣٢ ص
(١٨٨)
قرائت
٣٣٣ ص
(١٨٩)
دليل
٣٣٣ ص
(١٩٠)
شرح لغات
٣٣٤ ص
(١٩١)
اعراب
٣٣٥ ص
(١٩٢)
مقصود و تفسير
٣٣٦ ص
(١٩٣)
سوره انفطرت
٣٤٢ ص
(١٩٤)
فضيلت آن
٣٤٢ ص
(١٩٥)
سوره الانفطار
٣٤٣ ص
(١٩٦)
ترجمه
٣٤٤ ص
(١٩٧)
قرائت
٣٤٥ ص
(١٩٨)
دليل
٣٤٥ ص
(١٩٩)
شرح لغات
٣٤٧ ص
(٢٠٠)
اعراب
٣٤٨ ص
(٢٠١)
مقصود و تفسير
٣٤٨ ص
(٢٠٢)
«معناى كريم از نظر دانشمندان»
٣٥١ ص
(٢٠٣)
سوره مطففين
٣٥٧ ص
(٢٠٤)
فضيلت آن
٣٥٧ ص
(٢٠٥)
سوره المطففين
٣٥٨ ص
(٢٠٦)
ترجمه
٣٥٩ ص
(٢٠٧)
قرائت
٣٦٠ ص
(٢٠٨)
شرح لغات
٣٦٠ ص
(٢٠٩)
اعراب
٣٦٢ ص
(٢١٠)
شأن نزول
٣٦٢ ص
(٢١١)
مقصود و تفسير
٣٦٢ ص
(٢١٢)
سوره المطففين
٣٧٠ ص
(٢١٣)
ترجمه
٣٧١ ص
(٢١٤)
قرائت
٣٧٢ ص
(٢١٥)
دليل
٣٧٢ ص
(٢١٦)
شرح لغات
٣٧٣ ص
(٢١٧)
اعراب
٣٧٥ ص
(٢١٨)
مقصود و تفسير
٣٧٥ ص
(٢١٩)
گفتار بزرگان در معنى عليون
٣٧٦ ص
(٢٢٠)
«گفتار مفسرين در باره شراب بهشتى»
٣٧٧ ص
(٢٢١)
سوره انشقت
٣٨٥ ص
(٢٢٢)
فضيلت آن
٣٨٥ ص
(٢٢٣)
سوره الانشقاق
٣٨٦ ص
(٢٢٤)
ترجمه
٣٨٧ ص
(٢٢٥)
قرائت
٣٨٨ ص
(٢٢٦)
دليل
٣٨٨ ص
(٢٢٧)
شرح لغات
٣٨٩ ص
(٢٢٨)
اعراب
٣٩٣ ص
(٢٢٩)
تفسير
٣٩٤ ص
(٢٣٠)
دگرگونيهاى انسان از روز پيدايش او تا روز مرگ
٤٠٠ ص
(٢٣١)
ترتيب
٤٠٤ ص
(٢٣٢)
سوره بروج
٤٠٥ ص
(٢٣٣)
فضيلت آن
٤٠٥ ص
(٢٣٤)
سوره البروج
٤٠٦ ص
(٢٣٥)
ترجمه
٤٠٧ ص
(٢٣٦)
قرائت
٤٠٨ ص
(٢٣٧)
دليل
٤٠٨ ص
(٢٣٨)
شرح لغات
٤٠٩ ص
(٢٣٩)
اعراب
٤١٠ ص
(٢٤٠)
داستان اصحاب اخدود
٤١١ ص
(٢٤١)
تفسير
٤١٧ ص
(٢٤٢)
«گفتار بزرگان در معناى شاهد و مشهود»
٤١٧ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص

ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٧ - تفسير و مقصود

شرّ و بدى را دوست ندارند.

و بعضى گفته‌اند: آنها افرادى هستند كه حقوق واجبه و مستحبّه را اداء ميكنند. و تمام خاندان رسالت : و موافقين و طرفداران- آنها و بسيارى از مخالفين ايشان اتّفاق كردند كه مراد از ابرار على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام است. و آيه مزبور و آيات بعد از آن متعيّن است كه در باره آنها نازل شده. و نيز اجماع و اتّفاق كلّ است كه ايشان ابرار هستند ولى غير ايشان مورد خلاف است.[١]( (يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ)) يعنى ظرفهايى كه پر از شراب بهشتى است‌( (كانَ مِزاجُها)) يعنى طبيعت آن‌( (كافُوراً)) عطاء و كلبى گويند: آن چشمه‌اى است‌


[١] مترجم گويد: مناسب ديدم در اينجا حديث هشام بن حكم را در فضيلت على ٧ از نظر حضرات اهل سنّت نقل نمايم. شيخ بزرگوار مفيد در كتاب اختصاص ص ٩٦ ميگويد: احمد بن حسن گفت حديث كرد براى ما عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى گفت هارون الرّشيد لعنه اللَّه. به جعفر بن يحيى برمكى گفت دوست دارم مناظره اهل كلام را بطورى كه مرا نبينند بشنوم كه هر چه ميخواهند بى‌پرده و تقيّه بآن استدلال كنند پس جعفر دستور داد علماء مناظره در خانه او حاضر شوند و هارون هم در جايى نشست كه سخن آنها را مى‌شنيد و او را نمى‌ديدند پس جمع شدند و منتظر شدند، تا هشام بن حكم بيايد و هشام وارد شد در حالى كه پيراهن كوتاهى بر تن داشت و شلوارى كه تا نصف ساق پاى او بود و بهمه سلام كرد و براى جعفر تشخّص و امتيازى قائل نشد. پس يك نفر از آنها گفت چرا على ٧ را بر ابو بكر ترجيح و تفضيل دهيد و حال آنكه خداوند ميفرمايد:( ثانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي الْغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا) دوّمى از آن دو نفر كه در غار بودند وقتى كه برفيقش ميگفت محزون مباش خدا با ماست.

هشام گفت بگو آيا حزن و غصّه ابو بكر در اين موقع براى رضاى خدا بود يا نه. آن شخص ساكت شد. هشام گفت اگر پندارى براى رضاى خدا بوده پس چرا پيامبر خدا او را منع فرمود(( لا تَحْزَنْ)) آيا از اطاعت و رضاى خدا او را نهى فرمود. و اگر گمان كنى كه براى خود بود بدون رضاى خدا.

پس چرا افتخار كنى بچيزى كه براى رضاى خدا نبوده و البته ميدانى كه خداوند تبارك و تعالى چه فرموده وقتى گفت‌(( فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ عَلَى- الْمُؤْمِنِينَ)) يعنى( در سوره فتح نزول سكينه بر پيامبر و بر مؤمنين فرمود) ولى در اينجا گفت‌(( فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ)) يعنى فقط بر پيامبرش نزول سكينه نمود و بر ابى بكر نكرد چون مؤمن نبود.

١- و لكن شما خودتان گفته‌ايد و باور داريد و عموم اهل سنّت هم گفتند كه بهشت مشتاق چهار نفر است ١- على ٢- مقداد ٣- عمّار ٤- ابى ذر غفارى. پس مى‌بينيم كه صاحب ما على ٧ داخل در اين چهار نفر است و ابو بكر شما نيست. پس صاحب ما بر صاحب شما از اين جهت فضيلت و برترى دارد.

٢- شما خودتان گفتيد و عموم اهل سنّت هم گفتند و ما هم مى‌گوييم كه مدافعين از اسلام( در عهد رسول خدا در جنگ احد) چهار نفرند ١ على ابى ابى طالب ٢ زبير بن عوام ٣ ابو دجّانه انصارى ٤ سلمان فارسى پس مى‌بينيم كه صاحب ما در اين چهار نفر داخل است ولى ابو بكر صاحب شما نيست. پس صاحب ما بر صاحب شما ترجيح و برترى از اين جهت دارد.

٣- و شما گفتيد و ما هم گفتيم و همه مردم هم گفته‌اند كه قرّاء( اوّليه) چهار نفرند ١- على بن ابى طالب( ع) ٢- عبد اللَّه بن مسعود ٣- ابىّ بن كعب ٤- زيد بن ثابت. پس مى‌بينيم كه صاحب ما در اينها داخل و صاحب شما نيست. پس صاحب ما على ٧ فضيلت بر صاحب شما دارد.

٤- شما گفتيد و ما هم گفتيم و همه مردم هم ميگويند كه مطهّرون و پاكان از آسمان چهار نفرند: ١- على بن ابى طالب ٢- فاطمه ٣- حسن ٤- حسين عليهم السّلام. پس مى‌بينيم كه صاحب ما داخل در اين چهار نفر است در اين فضيلت ولى صاحب شما ابو بكر نيست. پس ما از اين جهت صاحب خود را بر صاحب شما تفضيل و ترجيح داديم.

٥- شما گفتيد و ما هم گفتيم و عامّه مردم هم ميگويند(( إِنَّ الْأَبْرارَ))(-( شاهد مترجم از اين حديث اين جمله است) چهار نفرند ١ على بن ابى طالب ٢- فاطمه ٣ حسن ٤ حسين. پس ميبينم كه صاحب ما داخل است در اين گروه ابرار و صاحب شما ابو بكر نيست. پس ما صاحب خود را بر صاحب شما از اين جهت فضيلت و برترى ميدهيم ٦- شما گفتيد، و ما هم مى‌گوييم و عامّه مسلمين هم ميگويند، كه شهيدان چهار نفرند ١- علىّ بن ابى طالب ٢- جعفر بن ابى طالب ٣- حمزة بن عبد المطّلب ٤- عبيدة بن حارث بن عبد المطّلب. پس ميبينم كه صاحب ما على داخل در اين گروه شهيدانست و صاحب شما ابو بكر نيست. پس ما صاحب خود على ٧ را از اين جهت بر صاحب شما تفضيل ميدهيم. پس هارون در غضب شد و پرده(- را حركت داد. جعفر دستور داد فورا مردم خارج شوند چون احساس خطر كرد. پس مردم با بيم و هراس بيرون رفتند و هارون وارد مجلس شد و گفت كى بود اين مناظر اى پسر زن بد نام. بخدا تصميم گرفتم او را بكشم، و بعد بآتش بسوزانم ..