ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٩ - شأن نزول

و باسنادش از سعيد بن مسيّب از على بن ابى طالب ٧ كه گفت پرسيدم از پيامبر از ثواب قرآن پس مرا خبر داد از ثواب سوره سوره‌هاى قرآن بنا بر آن طوريكه از آسمان نازل شده. و اوّل سوره‌اى كه بر او نازل گرديد در مكّه سوره فاتحة الكتاب بود آن گاه اقراء باسم ربك سپس ن تا اينكه گفت و اوّل سوره‌اى كه در مدينه نازل گرديد سوره بقره بود پس از آن انفال پس از آن آل عمران پس از آن احزاب، پس از آن ممتحنه، پس از آن نساء، پس از آن اذا زلزلت پس از آن حديد پس از آن سوره محمّد، پس از آن رعد پس از آن سوره الرّحمن، پس از آن هل اتى تا آنجا كه گفت. پس اين سوره‌هايى است كه در مدينه نازل شده سپس پيامبر ٦ فرمود تمام قرآن يكصد و چهارده سوره است و تمام آيات آن (٦٢٣٦) ششهزار و دويست و سى و شش آيه و تمام حروف قرآن سيصد و بيست يكهزار و دويست و پنجاه حرف (٣٢١٢٥٠) رغبت نميكند در فرا گرفتن قرآن مگر سعادتمندها و متعهّد- قرائت آن نميشود مگر اولياء خدا.