ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٦ - دليل

٣٥- در آن بهشت سخن بيهوده و دروغ بهم بستن (يا سخن دروغ نميشنوند).

٣٦- پاداش دادنى از پروردگار تو است كه آن پاداش عطاى كافى (و پسنديده) است.

٣٧- (پروردگار تو) پروردگار آسمانها و آنچه ميان آنها و زمين است كه خداى بخشاينده است و قادر نيستند كه با وى سخن بگويند (و در باب ثواب و عقاب از او سؤال كنند).

٣٨- روزى كه جبرئيل و فرشتگان صف كشيده بپاى ايستند سخن نگويند جز آنكه خداى بخشنده بوى اجازه بدهد و براستى سخن گويد.

٣٩- آن روز روزيست كه مسلّما آمدنى است پس هر كه خواهد بسوى پروردگارش (به ايمان و كردار پسنديده) بازگشتى فرا گيرد.

٤٠- البتّه شما را از شكنجه نزديك بيم ميدهيم روزى كه شخص بآنچه دو دستش از پيش فرستاده بنگرد و كافر بگويد اى كاش من خاك بودمى.

قرائت:

كسايى (و لا كذابا) بتخفيف ذال قرائت كرده و باقى بتشديد. و اهل حجاز و ابو عمرو ربّ السّماوات برفع خوانده و ديگران بجرّ. عاصم و ابن عامر و يعقوب و سهل الرّحمن را بجرّ قرائت نموده و ما بقى از قاريان به رفع خوانده‌اند.

دليل:

جايز است‌( (وَ لا كِذَّاباً)) مصدر كذب باشد پس معنايش لا كذبا باشد و