ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٧٢ - دليل

٣٤- پس امروز اهل ايمان بكفّار مى‌خندند.

٣٥- و بر تختهاى عزّت تكيه زده و نگاه ميكنند.

٣٦- آيا پاداشتى كه (در آخرت) كافران ميدهند جز نتيجه افعال زشتى است كه در دنيا كردند.

قرائت:

ابو جعفر و يعقوب (تعرف) بضمّه تاء و فتح راء (نضرة) را برفع خوانده و باقى از قاريان (تعرف) بفتح تاء و كسر راء و نضرة بنصب قرائت كردند. و كسايى تنها خاتمه و آن قرائت على ٧ و علقمه است و ديگران از قاريان ختامه خوانده‌اند. ابو جعفر و حفص فكهين بدون الف خوانده و باقى از قرّاء (فاكهين) قرائت كرده‌اند حمزه و كسايى (هثوب الكفّار) بادغام لام در ثاء خوانده و مثل آن از ابى عمرو روايت شده و باقى از قاريان باظهار (لام هل) ثوب ... قرائت كرده‌اند.

دليل:

(تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ‌). بنا بر خطابست و معنى در هر دو قرائت يكسان است ابو عبيده گويد: ختامه يعنى عاقبته. ابن مقبل گويد:

از آنچه در حانوت و دكّان بسته ميشود كه باطنش با فلفل سياه و انار آميخته و مهر شده است. مقصودش شراب نابيست كه در تندى مانند فلفل سياه است. شاهد اين بيت كلمه مختوم است كه بمعناى بمهر شده است.

ابو على گويد:( خِتامُهُ مِسْكٌ‌). مقصود بآن لذّت بردن دهان و خوشبو