ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٧١ - ترجمه

ترجمه:

١٨- حقّا كه نيكان با نامه اعمالشان در بهشت عليّين روند.

١٩- و چگونه بحقيقت علّيين آگاه توانى شد.

٢٠- كتابيست نوشته شده.

٢١- و مقرّبان درگاه حقّ بمشاهده آن مقام نائل شوند.

٢٢- البتّه نكوكاران در بهشت ابد متنعّمند.

٢٣- آنجا بر تختهاى عزّت (تكيه زنند و) نعمتهاى خدا را بنگرند.

٢٤- و در رخسارشان نشاط و شادمانى نعيم بهشتى پديدار است.

٢٥- و (ساقيان حور و غلمان) بآنها شراب ناب سر بمهر بنوشانند.

٢٦- كه بمشك مهر كرده‌اند و عاقلان بر اين نعمت و شادمانى ابدى بايد بشوق و رغبت بكوشند.

٢٧- تركيب طبع آن شراب ناب از عالم بالاست.

٢٨- سر چشمه‌اى كه مقرّبان خدا از آن مينوشند.

٢٩- كسانى كه بدكارند بر اهل ايمان ميخندند (و مسخره ميكنند).

٣٠- و چون بآنها بگذرند بچشم طعن و استهزاء بنگرند.

٣١- و چون آن بد كاران بسوى كسان خود باز گردند بسخن مزاح و فكاهى با هم تفريح ميكنند.

٣٢- و چون مؤمنان را به بينند گويند اينان بحقيقت مردم گمراهى هستند.

٣٣- در صورتى كه ما آن بدان را موكل كار و نگهبان اعمال مؤمنان- نگردانيديم.