ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٣ - تفسير و مقصود

و مرا بحمد و سپاس خدا لباس گناهى نيست كه به پوشم و يا خيانتى نكردم كه از خجلت و شرمندگى سرم را بپوشانم.

زجاج گويد: معنايش اينست حيله‌گر نباش و بحيله گر و غادر آلوده لباس و آلوده دامن ميگويند، و در معناى آن قول كسيست كه ميگويد عملت را اصلاح كن. سدى ميگويد: گفته ميشود بمردى كه صالح است پاكيزه لباس و پاكيزه دامن و وقتى گنهكار باشد باو آلوده دامن و لباس ميگويند طاووس ميگويد: و لباست را كوتاه كن و اين را از حضرت ابى عبد اللَّه صادق ٧ روايت نموده است.

زجاج گويد: زيرا كوتاه بودن لباس از آلوده شدن بنجاست دور است براى اينكه وقتى بلند بود و بزمين كشيده شد ايمن و مصون از آلوده شدن بنجاست نيست.

ابن زيد و ابن سيرين گفته‌اند: كه لباست را از نجاست با آب بشوى براى اينكه مشركين نميشستند لباس خود را.

ابن عبّاس گويد: لباست از حرام نباشد. ابى مسلم گويد همسران خود را از كفر و معصيت پاك كن تا زنان مؤمنه و صالحه باشند و عرب بزنان و بانوان بطور كنايه و گوشه ثياب ميگويد.[١] ابو بصير روايت كرده از حضرت ابى عبد اللَّه صادق ٧ كه گفت امير المؤمنين ٧ فرمود: شستن لباس غم و غصّه را ميبرد و آن پاك كننده است براى نماز و جمع كردن لباس طهور و پاك بودن آنست براى نماز و خداوند سبحان فرموده‌( (وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ)) يعنى جمع كن.

[١] مترجم. قرآن هم از آنان لباس تعبير فرموده هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ آنان لباسند براى شما.