ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨٦ - تفسير

پس چشمت را به پوش و به بند كه تو از قبيله نميرى پس نه بقبيله سعد رسيده‌اى و نه به همّيت قبيله كلاب و همين طور است معنا در آيه. و جواب اذا در قول خدا( (فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى‌)) در قول او( (فَأَمَّا مَنْ طَغى‌)) و ما بعد از آن است. و قول خدا( أَوْ ضُحاها). ضحى را اضافه به عشيّه نموده. و غداة و عشيّه و ضحوة و. پس بدرستى كه معنى‌( فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى‌) اينست كه البتّه امر چنين است. و قول خدا او ضحاها. ضحى را اضافه به عشيّه نموده. و غداة و عشيّه و ضحوة و ضحى براى روزيست كه در آنست. پس اگر گفتى اتيتك صباحا و مساء مسائه و صباحه پس معنايش آمدم تو را در صبح است و مساء بعد از صباح آيد و اتيتك مساء آمدم تو را در عصر و صباح بعد از مساء خواهد آمد و مى‌گويى اتيتك العشيه و غداتها آمدم تو را شام و صبح آن.

تفسير:

هنگامى كه خداوند سبحان آنچه را كه موسى آورد از عصا و يد بيضاء و غيره و او را با فرعون روبرو و بآنچه در دنيا و آخرت فرعون را عقوبت نمود مقدّم داشت. پند و موعظه‌اى براى مردم عصر رسول خدا ٦ بود و تحذيرى- براى ايشان از مثال‌ها پشت سر آن منكرين بعث و قيامت را مخاطب نمود و گفت‌( (أَ أَنْتُمْ)) آيا شما اى مشركين منكرين قيامت‌( (أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ)) يعنى‌