در نكته ٤١ (شماره٤١ مجلّه) از ضرورت تأسيس مركز «موضوع‌شناسى فقهى» ياد شد كه براى پيشگيرى از خطا، بررسى دقيق مواضعى در مشاعر مقدّس و اماكن مشرّف كه از سويى موضوع احكام شرعى و از سوى ديگر دستخوش دگرگونى و توسعه‌اند، ضرورى است. در آن نكته از چند نمونه از جمله «حزوره» و «باب السلام» ياد شد. در اين نكته از چند مورد ديگر بحث مى‌شود:

الف) در بيشتر يا بسيارى از مناسك مراجع معاصر (دامت بركاتهم) در بحث مستحبات وقوف در مشعر الحرام مى‌خوانيم:

مستحب است با تن و دلى آرام از عرفات به سوى مشعرالحرام متوجه شده و استغفار نمايد... و اگر حاجى صروره باشد مستحب است كه در مشعرالحرام قدم بگذارد. (١)

چنان كه ملاحظه مى‌شود، مستفاد اين مسأله آن است كه براى صروره مستحب است در

(١)كتاب الخمس، شيخ مرتضى حايرى (ره)، ص١٨٣ ـ ١٧٧.