فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٩ - سه طلاق در يك مجلس و شهادت بر طلاق آية اللّه جعفر سبحانى
نوبت يك طلاق حساب مىشد.اما پس از اين دوران عمر بن خطّاب گفت: مردم در كارى (جدايى از همسرشان) كه براى آنها مهلت قرار داده شده عجله مىكنند. چه خوب است كه خواسته آنها را امضا كنيم و بالاخره طبق خواسته مردم عمل كرد. (٥٣)
٢ ـ مسلم از ابن طاووس از پدرش روايت كرده است كه: ابو صهبا به ابن عباس گفت:
آيا مىدانى كه در عهد رسول خدا(ص) و ابو بكر و سه سال اوّل خلافت عمر، سه طلاق در يك نوبت، يك طلاق محسوب مىشده است؟ گفت: آرى. (٥٤)
٣ ـ همچنين مسلم از طاووس نقل كرده است كه: ابو صهباء به ابن عباس گفت:
از اخبار و امور عجيبى كه سراغ دارى چيزى براى ما نقل كن. آيا در عهد رسول خدا(ص) و ابو بكر، سه طلاق در يك مجلس، يك طلاق به شمار نمىآمده است؟ ابن عباس گفت: چنين بود، اما وقتى عمر به خلافت رسيد، مردم از اين سنت بد جاهلى پيروى كردند و عمر هم آن را تجويز كرد. (٥٥)
ممكن است گفته شود: اين روايت با روايت ديگر طاووس از ابن عباس مبنى بر اين كه وى چنين طلاقى را تجويز كرده، منافات دارد. احمد بن حنبل گفته است «تمامى اصحاب ابن عباس، خلاف آنچه را كه طاووس در اين مورد از او نقل كرده، روايت كردهاند و مرادم از اصحاب ابن عباس، سعيد بن جبير، مجاهد و نافع است».
ابو داود در سننش گفته است:
طبق روايت احمد بن صالح، رأى ابن عباس تغيير كرده است. توضيح اينكه احمد بن صالح از عبدالرزاق، از معمر، از زهرى، از ابى سلمة بن عبدالرحمن و محمد بن الرحمن بن ثوبان از محمد بن اياس نقل كرده كه: از ابن
(٥٣) صحيح مسلم، ج٤، ص١٨٤، باب «الطلاق الثلاث»، حديث ١ و٢.
(٥٤) همان.
(٥٥) صحيح مسلم، ج٤، ص١٨٤، باب «الطلاق الثلاث»، حديث ٣.