فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٨ - پژوهشى در باره توقيع شريف امام زمان(ع) به اسحاق بن يعقوب محمد شقير
محمدبن شاذان بن نعيم از شيعيان ما اهل بيت(ع) است، ولى ابوالخطاب محمد بن ابى زينب اجدع ملعون است و يارانش نيز جزو لعنت شدگانند؛ پس در مجلس گفتگويشان منشين، من از آنان بيزارم و پدرانم (عليهم السلام) نيز از آنان بيزارند.
كسانى كه اموال ما را در اختيار دارند اگر چيزى از آن را حلال بشمارند و بخورند، هر آينه آتش خوردهاند.
آگاه باش كه خمس براى شيعيان ما مباح شده است و تصرّف در آن برايشان تا وقت ظهور ما حلال است. اين امر به جهت اين است كه ولادتشان پاك باشد و آلوده نگردد. ما كسانى را كه در دين خدا شك نمايند هر چند اموالى را در اختيار ما نهادهاند، اگر طلب بخشش كنند مىبخشيم و به صلح و هديه شك كنندگان نيازى نيست.
اما در باره علت وقوع غيبت، خداوند مىفرمايد: {يآأَيّها الذين آمنوا لاتسألوا عن أشياء إن تُبدَلكم تَسؤكم } ؛ اى كسانى كه ايمان آورديد از چيزهايى سؤال نكنيد كه اگر برايتان آشكار شود آزارتان دهد. همه پدرانم مجبور به بيعت با طاغوت زمانشان بودند ولى من وقتى ظهور مىكنم كه بيعت هيچ يك از طاغوتها بر گردنم نيست.
بهره بردن از من هنگام غيبتم مانند بهره بردن از خورشيد است، آن گاه كه ابرها آن را از ديدگان پنهان كنند. من امان اهل زمينم همان گونه كه ستارگان امان اهل آسمانند. از چيزهايى سؤال نكنيد كه به كارتان نمىآيد و در پى دانستن چيزى كه از آن منع شدهايد خودتان را به زحمت نيندازيد. براى تعجيل فرج زياد دعا كنيد كه اين همانا فرج شما است.
سلام بر تو اى اسحاق بن يعقوب و بركسى كه از هدايت پيروى كند.
٤. سندهاى توقيع
سند اين توقيع تا محمد بن يعقوب كلينى(ره) مؤلف كتاب كافى دو گونه است:
سند اوّل را شيخ صدوق(ره) در كتاب كمال الدين و تمام النعمه اين گونه آورده است: