فردى در كوفه نزد اميرالمؤمنين(ع) آمد و عرض كرد: من همسرم را بعد از آن كه از حيض پاك شد و قبل از مجامعت طلاق دادم. اميرالمؤمنين(ع) فرمود: آيا آن چنان كه خداوند دستور داده است، دو مرد عادل را گواه گرفتى؟ عرض كرد: نه. حضرت فرمود: برو كه طلاقت باطل است.

بكيربن اعين از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) روايت كرده كه آنها فرموده‌اند:

و إن طلّقها في استقبال عدّتها طاهراً من غير جماعٍ و لم يشهد على ذلك رجلين عدلين، فليس طلاقه إيّاها بطلاقٍ؛ (٩٥)

اگر مرد، همسرش را در زمان عده و در حالى كه پاك است و با او آميزش نكرده، بدون حضور دو مرد عادل طلاق بدهد، طلاقش درست نيست.

همچنين فضلاى اصحاب امام باقر و امام صادق ـ عليهما السلام ـ مانند زراره، محمد بن مسلم، بريد و فضيل در طى حديثى از آن دو امام روايت كرده‌اند كه:

و إن طلّقها في استقبال عدّتها طاهراً من غير جماع ولم يشهد على ذلك رجلين عدلين، فليس طلاقه إيّاها بطلاق؛ (٩٦)

اگر مردى همسرش را در زمان عده و در حالى كه پاك است و با او آميزش نكرده، بدون حضور دو مرد عادل طلاق دهد، صحيح نيست.

محمد بن فضيل از ابو الحسن(ع) نقل كرده است كه به ابو يوسف فرمود:

إنّ الدين ليس بقياس كقياسك و قياس أصحابك، إنّ اللّه‌ أمر في كتابه بالطلاق و أكّد فيه بشاهدين ولم يرض بهما إلاّ عدلين و أمر في كتابه التزويج و اهمله بلاشهود، فأتيتم بشاهدين فيما أبطل اللّه‌، و ابطلتم شاهدين فيما اكّد اللّه‌ عزّوجلّ و أجزتم طلاق المجنون والسكران ـ ثمّ ذكر تظليل المحرم ـ ؛ (٩٧)

دستورهاى دينى با قياس، مانند قياس‌هاى تو و دوستانت، به دست نمى‌آيد.

(٩٥) همان.
(٩٦) همان، حديث ٣.
(٩٧) همان، حديث ١٢، ديگر احاديث اين باب نيز ملاحظه شود.