٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣١ - سه طلاق در يك مجلس و شهادت بر طلاق آية اللّه جعفر سبحانى

فقيه معاصر، وهبة الزحيلى فتاواى جمهور را چنين بيان كرده است:

فقهاى مذاهب چهارگانه و اهل ظاهر اتفاق نظر دارند كه اگر مردى به همسرش كه هنوز با او آميزش نكرده، بگويد: «أنت طالقٌ ثلاثاً»، آن زن سه طلاقه مى‌شود؛ زيرا همه طلاقها بر زوجيت عارض شده، پس همه طلاقها واقع مى‌شود. چنانچه به همسرش كه با او آميزش كرده نيز بگويد: «أنتِ طالقٌ ثلاثاً» حكم مسأله چنين است. همچنين اتفاق نظر دارند كه اگر مردى به همسرش بگويد: «أنتِ طالقٌ، أنتِ طالقٌ، أنتِ طالقٌ» و بين اين جملات فاصله باشد، زن سه طلاقه مى‌شود، خواه شوهر، قصد تأكيد داشته باشد و خواه قصد تأكيد نداشته باشد؛ زيرا تأكيد، خلاف ظاهر است و اگر بگويد قصد تأكيد داشتم، هر چند از نظر دينى تصديق مى‌شود اما مقتضاى قضاوت اين است كه تأكيد محسوب نشود.

اما اگر بين آن جملات فاصله نباشد، در اين صورت چنانچه قصد داشته باشد كه با دو جمله اخير، جمله اوّل را تأكيد كند، يك طلاق واقع مى‌شود؛ زيرا تأكيد در كلام، از نظر شرع و ادبيات عرب، متداول است. اگر جملات را با قصد جمله جديد ادا كند و يا بدون هيچ قصدى آنها را ادا كند، در اين صورت به دليل عمل به ظاهر لفظ، سه طلاق واقع مى‌شود. همچنين، اگر مرد به همسرش بگويد: «أنتِ طالقٌ، ثمّ طالق، ثمّ طالق» يا اين جملات را با حرف عطف «واو» يا «فاء» تكرار كند، سه طلاق واقع مى‌شود. (٧)

آنچه بيان شد، نظرات جمهور فقهاى اهل سنت بود كه گروهى از صحابه و تابعين با آنها مخالفت كرده‌اند و شوكانى در «نيل الأوطار» اسامى تعدادى از آنها را آورده و چنين گفته است:

گروهى از اهل علم برآنند كه طلاق پى در پى صحيح نيست، بلكه اگر چند طلاق پى در پى جارى شود، فقط يك طلاق واقع مى‌شود. اين مطلب را صاحب «البحر»، از ابو موسى، و بنابر روايتى از على(ع)، ابن عباس، طاووس،


(٧) الفقه الإسلامي و ادلّته، ج٧، ص٣٩١ و ٣٩٢.