از جمله كسانى كه عمل خليفه دوم و پيروانش را محكوم كرد، دانشمند صالح امت، عبداللّه‌ ابن عباس (رضى اللّه‌ عنه) است. سعيد بن جبير از ابن عباس نقل كرده است كه:

رسول خدا پس از اعمال عمره، تمتّع كرد. عروه به ابن عباس مى‌گويد: ابوبكر و عمر از آن منع كرده‌اند. ابن عباس گفت: عريّه (٦٨)چه مى‌گويد؟! عروه گفت: ما مى‌گوييم ابوبكر و عمر از متعه حج نهى كردند. ابن عباس گفت: مردم را مى‌بينم كه به زودى هلاك مى‌شوند. من مى‌گويم رسول خدا(ص) چنان گفت. آنها مى‌گويند: ابوبكر و عمر چنان گفتند. (٦٩)

٤. أبىّ بن كعب

از جمله كسانى كه تحريم متعه حج را محكوم كرد و نهى خليفه را از عمل به آن، قابل قبول ندانست، صحابى بزرگ، اُبىّ بن كعب بود. سيوطى از مسند ابن راهويه و احمد نقل كرده است كه :

عمربن خطاب خواست تا از متعه حج ممانعت كند، اُبىّ بن كعب برخاست و گفت: تو حق اين كار را ندارى؛ زيرا در مورد آن آيه نازل شده و ما با رسول خدا(ص) اين كار را انجام داده‌ايم. عمر با شنيدن اين سخن از منبر پايين آمد. (٧٠)

٥. سعد بن اَبى وقّاص

سعد بن اَبى وقّاص از جمله افرادى بود كه به عمربن خطاب احترام مى‌گذاشت و به فرزندش عبداللّه‌ دستور داده بود كه از او پيروى كند ولى در عين حال منكر تحريم متعه حج بود. امام مالك از محمد بن عبداللّه‌ بن حارث روايت كرده است كه:

(٦٧) السنن الكبرى، ج٥، ص٢١.
(٦٨) مصغّر عروة.
(٦٩) مسند احمد، ج١، ص٣٣٧.
(٧٠) الدر المنثور، ج١، ص٥٢٠، چاپ دارالفكر.