جمعى از اصحاب ما از احمد بن محمد از ابن محبوب از مالك بن عطيّه از محمد بن مسلم از امام باقر(ع) نقل كرده اند: زنى به محضر رسول خدا رسيد و عرض كرد: اى رسول خدا! شوهر چه حقى برزن خود دارد؟ فرمود: مطيع او باشد؛ از خانه او بدون اجازه اش صدقه ندهد؛ بدون اجازه او روزه مستحبى نگيرد؛ خود را از او منع نكند، هرچند بر پالان شتر باشد. بدون اجازه او از خانه خارج نشود و اگر بدون اجازه از خانه بيرون برود، فرشتگان آسمان و فرشتگان زمين و فرشتگان غضب و فرشتگان رحمت، او را لعنت مى‌كنند تا زمانى كه به خانه برگردد .... (٤)

معلوم است كه فرمايش پيامبر: « ولا تمنعه نفسها » دلالت مى‌كند براين كه اگر شوهر، زن را به سوى خويش بخواند، حرام است كه خود را از او منع كند و در حال دعوت شوهر براى لذت بردن، اقدام به تغيير جنسيّت، نشوز و حرام است؛ زيرا زن با اين كار خودش را از شوهر منع مى‌كند شايد از همين قبيل باشد شيردادن زن به كسى كه باشير دادن به او برشوهرش حرام مى‌شود يا به تأخير انداختن طواف نساء به منظور منع شوهر از لذت بردن؛ زيرا همه اينها مشمول قول پيامبر: « ولاتمنعه نفسها » هستند.

اينها درصورتى است كه دعوت شوهر براى لذّت بردن فعليّت داشته باشد؛ امّا اگر دعوت براى لذت بردن، فعليت نداشته باشد آيا اقدام به تغيير جنسيّت حرام است يا خير، چند وجه وجود دارد:

وجه نخست : ظاهرا حرام در صورت فعليت داشتن دعوت شوهر براى لذت بردن، زن خودش را از او منع كند؛ لذا شامل جايى كه دعوت، فعليت نداشته باشد، نمى شود، مگر اين گونه توجيه كنيم كه در معرض دعوت بودن كافى است كه منع شوهر با تغيير

(٤) همان، ص٥٠٦،ح١.