فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٦
اين است موارد احاديث منزله و جمله محرّمات نسبى و رضاعى و صهرى، هركه ضبط اين نمايد بعد فهم آن حكم اين مراتب و ما يتعلّق بها براو ظاهر شود، و چيزى از آنها براو مشتبه نماند، چنان كه برجمعى درباب رضاع مشتبه شده حكم برتحريم زنان بسيار نموده احاديث منزله را من باب القياس برايشان جارى نمودهاند.
چه از آنچه فهميده شده دانسته مىشود كه اخبار منزله خاصّه درمواضع بسيار وارد شده، پس حمل غير اين مواضع بر اين مواضع نشايد كرد، و قياس بى اساس را مناط استنباط حكم شرع نتوان نمود.
و ما دراين محل نبذى از اين اخبار را بالفاظها المنقولة عن الصادقين بياوريم تا صدق آنچه گفتهاند، ظاهر شود.
روى الصدوق في الصحيح عن الصادق عليه السلام في الرجل تزوّج المرأة فتلد منه ثمّ ترضع من لبنها جارية، أيصلح لولده من غيرها أن يتزوّج تلك الجارية التي أرضعتها؟ قال:
يعنى : مردى تزويج زنى مىنمايد و از او فرزندى به وجود مىآيد، پس اين زن از اين شير دخترى را شير مىدهد، آيا مىتواند شد كه پسر اين مرد از غير اين زن اين دختر را تزويج نمايد؟
حضرت فرمود: نمى تواند شد چه اين دختر به منزله خواهر رضاعى اين پسر است، زيرا كه هردو از شير يك مرد خورده اند.
و حاصل اين دختر چنان كه برهمشير خود حرام است، بربرادرهاى اين همشير نيز حرام است، چه او هرچند همشير ايشان نيست، اما به سبب اتّحاد فحل به منزله همشير ايشان است.
و قريب است به اين مضمون حسنه حلبى از حضرت صادق عليه السلام قال:
و سألته عن امرأة أرضعت جارية أتصلح لولده من غيرها؟ قال: لا، قلت : فنزلت منزلة الاخت من
(٧) من لايحضره الفقيه، ج ٣، ص٤٧٧.