خواهران رضاعى شما و مادران همسرتان و دختران همسرتان كه دردامان شما پرورش يافته اند، از همسرانى كه با آنها آميزش جنسى داشته ايد ـ و چنانچه با آنها آميزش جنسى نداشته ايد[دختران آنها] براى شما مانعى ندارد ـ و[همچنين] همسرهاى پسرانتان كه از نسل شما هستند [ نه پسرخوانده ها] و [نيز برشما حرام است] جمع ميان دو خواهر؛ مگر آنچه گذشته واقع شده؛ چرا كه خداوند، آمرزنده و مهربان است.

ليكن اين استدلال محلّ درنگ و اشكال است؛ زيرا مخاطب آيه مردان هستند و اگر چه پسران داخل درخطاب مى‌باشند، ليكن در شمار ازدواج هاى حرام پدران ذكر نشده است؛ زيرا ازدواج مردان با پدرانشان متعارف نيست و مورد بحث ـ يعنى پدرى كه به زن تبديل شده ـ فردى نادر است و آيه كريمه متعرّض آن نيست تا شمول آن را نسبت به پدر ياد شده بپذيريم. بنابراين اگر چه پسرها مخاطب حرمت موارد مذكور درآيه است و ازدواج با آنها برآنان حرام است، ليكن ازدواج پدرى كه تبديل به زن شده، خارج از محدوده آيه مى‌باشد. اگر در آيه، حرام بودن [ازدواج] با پدران ذكر مى‌شد، با زحمت شمول آن نسبت به مورد بحث قابل پذيرش بود ولى آيه متعرّض آن نيست.

به همين جهت دركلمات سديده براى اثبات حرمت ازدواج باپسران به ملازمه بين جواز نگاه كردن درمحارم نسبى و حرمت ازدواج، تمسك شده است (٤٦) ؛ زيرا درمقام مورد بحث، برطبق فرض، نگاه كردن زن ياد شده به پسران خود جايز است؛ چنان كه اين آيه كريمه برآن دلالت مى‌كند:

{ وقل للمؤمنات يغضضن من أبصارهنّ و يحفظنّ فروجهنّ و... ولايبدين زينتهنّ الا لبعولتهنّ أو آبائهنّ أو آباء بعولتهنّ أو أبنائهنّ...؛ } (٤٧)

به زنان با ايمان بگو چشم هاى خود را [ازنگاه هوس آلود] فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند و زينت خود را ـ جز آن مقدار كه نمايان است ـ آشكار

(٤٦) كلمات سديده،ص١١٩.
(٤٧) نور،آيه٣١.