٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٥

حرمت بين المرتضعين اتحاد فحل را شرط ندانسته، اكتفا به مجرّد اتحاد مرضعه نمود، زيرا كه با اتّحاد مرضعه اخوّت مادرى فيمابين ايشان حادث مى‌شود، و اخوّت مادرى درتناكح نسبى موجب تحريم بين الفريقين مسطور است، و عموم «و أخواتكم من الرضاعة» نيز دلالت براين دارد.

راقم حروف گويد: دليل اين شيخ جليل خالى از قوّت نيست، وليكن چون اخبار بسيار برخلاف آن وارد شده عمل به مقتضاى آن نشايد كرد، بلكه ناچار عموم آيه و روايت را به اين اخبار تخصيص داده بناى عمل بر اين گذاشت.

چه جمع بين الاخبار، و خاصّه چون اخبار مخصصه صحيحه باشد بهتر از طرح آنهاست، لهذا گروه انبوهى به اين رفته بناى عمل براين گذاشته اند.

ازجمله اين اخبار، خبر صحيح حلبى است از حضرت صادق عليه السلام قال:

سألته عن الرجل يرضع من امرأة و هو غلام، أيحلّ أن يتزوّج اختها لامّها من الرضاعة؟ فقال: إن كانت المرأتان رضعتامن امرأة واحدة من لبن فحل واحد فلايحلّ، و ان كانت المرأتان رضعتا من امرأة واحدة من لبن فحلين فلابأس بذلك. (٤)

يعنى : گفت عرض كردم به خدمت آن حضرت كه مردى در طفوليّت شير زنى را مى‌خورد، آيا حلال است براو كه تزويج كند خواهر رضاعى مادرى اين زن را؟

حضرت فرمود: اگر اين زن و خواهرش از شير يك زن و مرد خورده باشند، حلال نيست، و اگر از شير يك زن و دو مرد خورده باشند، باكى نيست.

چه ازاين حديث ظاهر مى‌شود اتّحاد مرضعه باتعدّد فحل ناشر حرمت نيست، و خواهر رضاعى مادرى مرضعه خاله رضاعى مرتضع نمى شود، بلكه جايز است كه اين مرتضع تزويج او نمايد.

و مثل اين حديث است صحيحه بريد عجلى از حضرت باقر (٥) ، و موثقه عمّار ساباطى از حضرت صادق عليهماالسلام. (٦)


(٤) وسائل الشيعه، ج ١٥، ص٢٩٤، ح٣.
(٥) وسائل الشيعه، ج١٥، ص٢٩٣، ح١.
(٦) وسائل الشيعه، ج١٥، ص٢٩٤، ح٢.