يعنى: به خدمت حضرت عرض كردم كه زنى از شير مردى دخترى را شير مى‌دهد، آيا پسر اين مرد از غير اين زن مى‌تواند اين دختر را به زنى خواست؟ فرمود: نه، حلبى گويد گفتم: پس اين دختر به منزله خواهر رضاعى اين پسر است؟ فرمود: بلى از جانب پدر به منزله همشيره رضاعى اوست.

راقم حروف گويد: مورد ديگر حديث منزله آن است كه اولاد نسبى و رضاعى مرد صاحب شير به منزله اولاد پدر طفلى است كه از اين شير خورده باشد.

و بنابراين اولاد مذكوره، يعنى: دخترهاى نسبى و رضاعى صاحب شير بر پدر مذكور حرام مى‌شود.

چنان كه صحيحه ايّوب بن نوح دلالت برآن دارد، قال:

كتب علي بن شعيب إلى أبي الحسن عليه السلام امرأة أرضعت بعض ولدي، هل يجوز لي أن أتزوّج بعض ولدها؟ فكتب إلىّ: يجوز ذلك، لأنّ ولدها قد صارت بمنزلة ولدك. (٩)

يعنى: على بن شعيب به خدمت على بن موسى يا على بن محمّد عليهم السلام عريضه نوشت به اين مضمون: كه زنى بعض اولاد مرا شيرداده است، آيا مى‌رسد مرا كه بعض اولاد او را تزويج نمايم؟

حضرت درجواب نوشت: نمى رسد چه اولاد آن به منزله اولاد تو شده اند.

و قريب است به اين مضمون صحيحه على بن مهزيار (١٠) و صحيحه عبداللّه‌ بن جعفر الحميري. (١١)

مسأله ديگر : اگرزنى دو صغيره يا صغير و صغيره اجنبيّه را شير دهد، برادر نسبى صغير و صغيره را مى‌رسد كه آن صغيره ديگر را برآن زن شيرده را كه مادر رضاعى آن صغيره است، تزويج نمايد.

چه اين زن نه مادر رضاعى اوست و

(٨) وسائل الشيعه، ج١٥، ص٣٠٥ـ٣٠٦.
(٩) وسائل الشيعه، ج١٥، ص٣٠٦، ح١.
(١٠) وسائل الشيعه، ج١٥، ص٣٠٥، ح١.
(١١) وسائل الشيعه، ج١٥، ص٣٠٧، ح٢.