فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٠٠ - اسوه بودن
صوت النّبىّ ولاتجهروا له بالقول ...* إنّ الّذين يغضّون أصوتهم عند رسول اللّه ... لهم مّغفرة وأجر عظيم.
حجرات (٤٩) ٢ و ٣
زمينه ادب
٦٣) ايمان، مستلزم ادب در برابر رهبران الهى و پرهيز از گستاخى:
يأيّها الّذين ءامنوا لاترفعوا أصوتكم فوق صوت النّبىّ ولاتجهروا له بالقول كجهر بعضكم لبعض أن تحبط أعملكم وأنتم لاتشعرون.
حجرات (٤٩) ٢
ادريس
ادريس از پيامبران بزرگ الهى كه در قرآن به عنوان صديق از او ياد شده است (مريم، ٥٨) وى نياى بزرگ حضرت نوح (ع) است. [١] واژه ادريس مشتق از «درس» مىباشد. [٢] گفته شده وى را از آن جهت ادريس خواندهاند كه بسيار درس مىداده است. [٣] نقل شده كه وى اولين فردى است كه با قلم نوشته و نيز اولين كسى است كه لباس دوخته. [٤] برخى گفتهاند كه ادريس همان اخنوح ياد شده در تورات است. [٥]
دعاى ادريس (ع)
١) دعاى مستمرّ ادريس (ع) به درگاه خدا، همراه اميد به ثواب و ترس از عقاب الهى:
... وإدريس ...* ... إنّهم كانوا يسرعون فى الخيرت ويدعوننا رغبا ورهبا وكانوا لنا خشعين. [٦]
انبياء (٢١) ٨٥ و ٩٠
ستايش ادريس (ع)
٢) ادريس (ع) پيامبرى صديق و بلندمرتبه و ستوده شده از سوى خداوند:
واذكر فى الكتب إدريس إنّه كان صدّيقا نّبيا* ورفعنه مكانا عليا.
مريم (١٩) ٥٦ و ٥٧
فضايل ادريس (ع)
١. از صالحان
٣) ادريس (ع) از جمله بندگان صالح خداوند:
... وإدريس ...* ... إنّهم مّن الصَّلحين.
انبياء (٢١) ٨٥ و ٨٦
٤) صالح بودن ادريس (ع) سبب برخوردارى وى از رحمت خاصّ الهى:
... وإدريس ...* وأدخلنهم فى رحمتنآ إنّهم مّن الصَّلحين.
انبياء (٢١) ٨٥ و ٨٦
٢. اسوه بودن
٥) ادريس (ع) شخصيّتى نمونه و سرمشق براى انسانها:
واذكر فى الكتب إدريس إنّه كان صدّيقا نّبيا. [٧]
مريم (١٩) ٥٦
[١] مجمعالبيان، ج ٥- ٦ و ص ٨٠١.
[٢] اعلام القرآن خزائلى، ص ٩٩.
[٣] مجمعالبيان، ج ٥- ٦، ص ٨٠٢.
[٤] همان.
[٥] همان و اعلام القرآن خزائلى، ص ١٠٠.
[٦] در جمله «انّهم كانوا يُسارعون فى الخيرات و يدعوننا رغباً و رهباً» كلمه «كانوا» و فعل مضارعِ «يدعوننا» مفيد استمرار است.
[٧] يادآورى نام و ياد ادريس (ع) در قرآن، بر الگو بودن او دلالت مىكند؛ به ويژه با توجّه به جمله «انّه كان صدّيقاً نبيّا» كه تعليلِ «واذكر فىالكتاب» است.