الّذين قال لهم النّاس إنّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمنا وقالوا حسبنا اللّه ونعم الوكيل‌* إنّما ذلكم الشّيطن يخوّف أوليآءه فلاتخافوهم وخافون إن كنتم مّؤمنين.

آل‌عمران (٣) ١٧٣ و ١٧٥

منافقان در غزوه احد

٥٣) حضور افراد ناپاك و منافق ميان مسلمانان، در جريان جنگ احد:

مّا كان اللّه ليذر المؤمنين على‌ مآ أنتم عليه حتّى‌ يميز الخبيث من الطّيّب .... [٢]

آل‌عمران (٣) ١٧٩

٥٤) تلاش منافقان در غزوه احد براى مرتد كردن مؤمنان:

يأيّها الّذين ءامنوا إن تطيعوا الّذين كفروا يردّوكم على‌ أعقبكم فتنقلبوا خسرين. [٣]

آل‌عمران (٣) ١٤٩

افشاى منافقان در غزوه احد

٥٥) افشاگرى خداوند درباره عملكردهاى كفرآميز منافقان در جنگ احد:

وليعلم الّذين نافقوا وقيل لهم تعالوا قتلوا فى سبيل اللّه أو ادفعوا قالوا لو نعلم قتالًا لَّاتَّبعنكم هم للكفر يومئذ أقرب منهم للإيمن يقولون بأفوههم مّا ليس فى قلوبهم واللّه أعلم بما يكتمون.

آل‌عمران (٣) ١٦٧

بهانه‌جويى منافقان در غزوه احد

٥٦) بهانه‌جويى منافقان مبنى بر خودكشى بودن جهاد در ميدان احد:

وليعلم الّذين نافقوا وقيل لهم تعالوا قتلوا فى سبيل اللّه أو ادفعوا قالوا لو نعلم قتالًا لَّاتَّبعنكم .... [٤]

آل‌عمران (٣) ١٦٧

[١] از سياق آيات استفاده مى‌شود كه پس از جنگ احد و در زمان نزول اين آيات، كافران قريش بذر تفرقه و اختلاف را بين مسلمانان پراكنده ساخته، در لباس نصيحت، مطالب بازدارنده از جهاد را به آنان تلقين مى‌كردند. (الميزان، ذيل آيه)

[٢] برداشت براساس ارتباط اين آيه با آيات قبل مى‌باشد كه به نبرد احد ارتباط دارد.

[٣] على (ع) درباره شأن نزول آيه فوق فرمود: اين آيه درباره اين سخن منافقان نازل شده است كه پس از شكست مؤمنان در جنگ احد گفتند: به برادران خود و كافران رجوع كنيد و داخل در دين آنان شويد. (الكشّاف، ذيل آيه)

[٤] برخى برآنند كه مقصود منافقان از جمله «لو نعلم ...» اين بوده كه بيرون رفتن مسلمانان به سوى احد، پيكار و قتال نيست؛ بلكه خود را به مهلكه انداختن است؛ چرا كه نيروهاى شما در برابر نيروى دشمن، هيچ است. (مجمع‌البيان، ذيل آيه)