فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٧٤ - وعده به مؤمنان در غزوه احد
٩١) اشتياق برخى مؤمنان براى جهاد و شهادت، پس از آگاهى از درجات شهداى بدر:
ولقد كنتم تمنّون الموت من قبل أن تلقوه فقد رأيتموه وأنتم تنظرون. [١]
آلعمران (٣) ١٤٣
فضايل مؤمنان در غزوه احد
١. آمادگى براى جهاد
٩٢) اعلام آمادگى مؤمنان در غزوه احد براى شركت در غزوه حمراء الاسد:
الّذين قال لهم النّاس إنّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمنا وقالوا حسبنا اللّه ونعم الوكيل. [٢]
آلعمران (٣) ١٧٣
٢. ازدياد ايمان
٩٣) ازدياد ايمان در مجاهدان مخلص احد هنگام شنيدن آهنگ كافران برضدّ آنان:
الّذين قال لهم النّاس إنّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمنا وقالوا حسبنا اللّه ونعم الوكيل.
آلعمران (٣) ١٧٣
٣. اطاعت خالصانه
٩٤) پيروى خالصانه عدّهاى از مؤمنان از فرمان خدا و پيامبر (ص) درباره حمله بر دشمنان پس از شكست آغازين آنان در احد:
الّذين استجابوا للّه والرّسول من بعد مآ أصابهم القرح للّذين أحسنوا منهم واتّقوا أجر عظيم. [٣]
آلعمران (٣) ١٧٢
٤. توكل بر خدا
٩٥) توكل بعضى مؤمنان شركتكننده در جنگ احد به خدا:
الّذين استجابوا للّه والرّسول من بعد مآ أصابهم القرح للّذين أحسنوا منهم واتّقوا أجر عظيم* الّذين قال لهم النّاس إنّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم إيمنا وقالوا حسبنا اللّه ونعم الوكيل. [٤]
آلعمران (٣) ١٧٢ و ١٧٣
وعده به مؤمنان در غزوه احد
٩٦) وعده امداد خدا به مؤمنان در جنگ احد، در صورت صبر و تقواپيشگى:
بلى إن تصبروا وتتّقوا ويأتوكم مّن فورهم هذا يمددكم ربّكم بخمسة ءالف مّن الملئكة مسوّمين.
آلعمران (٣) ١٢٥
٩٧) تحقّق وعده الهى درباره پيروزى مؤمنان بر مشركان در آغاز نبرد احد:
ولقد صدقكم اللّه وعده إذ تحسّونهم بإذنه حتّى إذا فشلتم ....
آلعمران (٣) ١٥٢
[١] امام باقر (ع) درباره آيه فوق فرمود: وقتى مؤمنان از منزلت شهداى بدر آگاهى يافتند، مشتاق آن پاداش شدند؛ بدين سبب گفتند: بارالها! جهاد را نصيب ما كن تا در آن به شهادت برسيم. (تفسير قمى، ذيل آيه؛ برهان، ذيل آيه)
[٢] برداشت با توجه به شأن نزول آيه مىباشد. (مجمعالبيان، ذيل آيه)
[٣] «للّذين أحسنوا منهم» اشاره دارد كه تنها برخى از مؤمنان از روى اخلاص به دعوت خدا و رسول (ص) پاسخ مثبت دادند. (الميزان، ذيل آيه)
[٤] برداشت فوق بر اين اساس است كه «من» در «منهم» در آيه ١٧٢ تبعيضه باشد، نه بيانيه كه البتّه سياق و روش آيه مزبور معناى تبعيضيّه را تقويت مىكند. (الميزان، ذيل آيه).