فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٧٣ - مشركان و ستاره شعرى
اهمّيّت ستاره شِعرى
١. نقش تفكّر در چگونگى ستاره شعرى، در راهيابى به قدرت و ربوبيّت خداى يگانه:
وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى. [١]
نجم (٥٣) ٤٩
پرستش ستاره شِعرى
٢. پرستش ستاره شعرى، از سوى قبيله خزاعة و حمير، در دوران جاهليّت:
وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى. [٢]
نجم (٥٣) ٤٩
ربوبيّت بر ستاره شِعرى
٣. ربوبيّت پروردگار بر ستاره شِعرى، از آموزههاى صحف ابراهيم و موسى عليهما السلام:
أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِما فِي صُحُفِ مُوسى وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى.
نجم (٥٣) ٣٦ و ٣٧ و ٤٩
صحف ابراهيم و ستاره شِعرى
--) همين مدخل، ربوبيّت بر ستاره شِعرى
صحف موسى و ستاره شِعرى
--) همين مدخل، ربوبيّت بر ستاره شِعرى
قسم به ستاره شِعرى
٤. سوگند خداوند به ستاره شعرى، هنگام عبور آن:
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى. [٣]
نجم (٥٣) ١
قوم ابراهيم و ستاره شِعرى
٥. آشنايى قوم ابراهيم با ستاره شعرى:
أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِما فِي صُحُفِ مُوسى وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى.
نجم (٥٣) ٣٦ و ٣٧ و ٤٩
قوم موسى و ستاره شِعرى
٦. آشنايى قوم موسى با ستاره شعرى:
أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِما فِي صُحُفِ مُوسى وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى.
نجم (٥٣) ٣٦ و ٣٧ و ٤٩
مشركان و ستاره شِعرى
٧. ستاره شعرى، داراى تأثير در فقر و غناى انسانها، از نظر مشركان عصر جاهليّت:
وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى. [٤]
نجم (٥٣) ٤٨ و ٤٩
[١] . ربوبيّت خداوند بر ستاره شعرى، شايد از آن جهت است كه خداوند بشر را به اهميّت آن ستاره و مطالعه در آن فراخوانده، نه به دليل آنكه عرب جاهلى عقيده شركآلود به آن داشته است
[٢] . گفته شده است: قبيله خزاعه و حمير، ستاره شعرى را مىپرستيدهاند. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٢٧٦؛ التفسير المنير، ج ٢٧، ص ١٣٢) اختصاص به ذكر ربوبيّت خدا بر ستاره ياد شده نيز مطلب مزبور را مىفهماند. (مفردات، ص ٤٥٧، «شعر»)
[٣] . بنا بر اينكه مراد از «نجم»، ستاره شِعرى باشد. (تفسير التحريروالتنوير، ج ١٣، جزء ٢٧، ص ٨٩؛ فى ظلال القرآن، ج ٦، ص ٣٤٠٦)
[٤] . از ارتباط دو آيه با يكديگر، مطلب مذكور استفاده شدهاست