فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١١٤ - آزادى مشركان
٢٧٠. آرزوى مشركان در قيامت، براى بازگشت به دنيا و تبرّى جستن از رهبرانشان:
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً ... لِلَّهِ وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ ... إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا ... وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ ....
بقره (٢) ١٦٥-/ ١٦٧
٢٧١. مشركان، آرزومند شرك نورزيدن به خداى يگانه:
... يا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً.
كهف (١٨) ٤٢
٢٧٢. ناكامى مشركان در برآورده شدن خواستهها و آرزوهاىشان از سوى معبودها و بتها:
أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى. [١]
نجم (٥٣) ١٩ و ٢٤
نيز--) همين مدخل، حسرت مشركان
آزادى مشركان
٢٧٣. مشركان، داراى حق آزادى، در امر تحقيق از اصول و معارف الهى:
وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ....
توبه (٩) ٦
٢٧٤. آزاد بودن مشركان، در بحث و مناظره با پيامبر صلى الله عليه و آله:
ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ... [٢]
نحل (١٦) ١٢٥
[١] . از ارتباط آيه ٢٤ با آيات گذشته استفاده مىشود كهمشركان از معبودهاى خدا انتظاراتى داشتند و اين آيه از نافرجامى آنان سخن مىگويد
[٢] . لازمه امر به دعوت و مجادله احسن، آزاد بودن طرفمقابل به اظهارنظر است